Ecece
@ecececelik
Tommy elini sallayarak, "İhtiyarların devri geçti artık," dedi. "Savaşa kim neden oldu? İhtiyarlar. Bugünkü işsizliğin sorumlusu kim? İhtiyarlar. Peki yolunda gitmeyen şeylerin sorumlusu kim? Yine ihtiyarlar."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Ümit narin bir şey, yeis ise bir çekiçtir."
"Gençler hep böyle şeyler hayal ederlerdi. Onlara göre mutluluk kolayca elde edilebilir ve sonsuza kadar sürdürülebilirdi."
"Çoğu zaman en fazla emin olduklarımız, haklarında en çok yanıldıklarımızdır ve haklarında yanıldıklarımız her şeyi değiştirebilir."
Leigh Bardugo bu sefer beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Normalde yazdığı karakterleri sever ve çabucak benimserim ama bu sefer öyle olmadı çünkü Leigh Bardugo bu sefer çabalamamış bence.
Kitapta, mucize olarak adlandırdığı büyü güçlerine sahip, yoksul bir ailenin yanında hizmetçilik yapan Luzia isimli genç bir kadını okuyoruz. Luzia bir gün evin hanımına güçlerini kullanırken yakalanınca hikayemiz de başlamış oluyor ama devam edebiliyor mu orası pek belli değil...
Luzia yakalandıktan sonra kendisini kralın gözdesi olmak için yarışması gereken bir yarışmada buluyor. Bu yarışmaya katılmadan hemen önce de Santangel isminde ölümsüz ve ne tür güçleri olduğu belli olmayan, gizemli bir adamla tanışıyor. Bu adamın görevi, Luzia'nın büyüsünü daha iyi şekilde kullanabilmesini sağlamak ve kralın karşısında nasıl bir tavır takınması gerektiğini öğretmek.
Gelgelim Luzia için eğitim başlıyor ama daha biz eğitimin e'sini öğrenemeden yarışma başlıyor bile. Tabi bu sırada Luzia ve Santangel arasında biz daha aşk a'sını göremeden de büyük bir aşk başlamış oluyor. Ne ara bu noktaya geldik, nasıl geldik, neler yaşandı da geldik anlayamadım ben açıkçası. İnanılmaz yüzeysel anlatılmış bu kısımlar. Yahu biz Luzia nasıl biri, Santalgel'in olayı nedir onu bile anlamamıştık henüz. Bu yüzden de hikaye bana hiç geçmedi söyleyeyim.
Bu arada ben Luzia ve Santangel ikilisinden bahsediyorum ama kitaptaki hiçbir karakterin hareketlerini anlamlandırabilecek kadar tanıyamıyoruz. Barduga "işte bakın bir de böyle bir karakter var" deyip geçmiş resmen.
Kitabın sonu da nedense beni pek tatmin etmedi. Mantıksız bulduğum bir olay oldu mesela. Hala da nasıl öyle bir şey yaşanabildiğini anlayamıyorum.
Yani, kısacası;
Her şeyi bu kadar üstün körü anlatmasına inanamadım ben Bardugo'nun. Acilen bir
