Ecoş
@ecemozdgrmnci
İnstagram | zencefilliokur
Bütün teessürlerimiz, inkisarlarımız, hiddetlerimiz, karşımıza çıkan hadiselerin anlaşılmadık, beklenmedik taraflarınadır. Her şeye hazır bulunan ve kimden be gelebileceğini bilen bir insanı sarsmak mümkün müdür?
Üç günah, üç renk...
Üç nesildir süregelen fahişeliğin ateşini yansıtan kırmızı,
Orta yaşlarda bir eşcinselin arada kalmışlığının grisi,
Ve son olarak mazoşist bir gencin içinde kaybolmaya başladığı korkunç karanlığın siyahı...
Kitaptan o kadar etkilendim ki tam olarak hangi olayla başlasam neleri söyleyip neleri sussam diye uzun uzun düşündüm. Gülseren Budayıcıoğlu’nun kalemine bayıldım. Olaylara bakışındaki netlik, karşısındaki insanı çözümleme biçimi, yaşadığı hisler arasındaki geçişi an be an yansıtışı ve insanların hayatına bir sihirli değnek gibi dokunuşu insanı hayran bırakacak cinsten.
Kitabın içeriğine değinip sizlerin heyecanını kırmak istemediğimden sadece bende yarattığı duyguyu aktarmak istiyorum. Okumaya başladığım an çevirdiğim her sayfada duygudan duyguya sürüklendim. Yeri geldi ağladım, yeri geldi güldüm. Bazı okuduklarım uykumu kaçırdı, bazılarına da çok kızdım. Ama ne olursa olsun Gülseren Hanım’ın insan davranışlarına yaklaşımıyla hepsini kabullenebildim sonunda. Ve öğrendim ki hiçbir şey bize uzak değil. Yolda yürürken yanımızdan geçip giden insanlar hakkında az çok izlenim ediniriz. Fakat görüntülerinin altında yatan korku ve kederlerini, gerçek benliklerini tahmin edebilmek her zaman mümkün değilmiş. Bizlere en uzak gelen ihtimaller bir kimsenin içinde sürüklenmek zorunda kaldığı hayatın ta kendisi olabilirmiş.Her şey her zaman yolunda gitmez, en beklenmedik zamanlarda insanların hayatı alt üst olabilirmiş. Bu yüzden hayatta payımıza düşeni kabullenerek başımıza gelen tüm olayların aydınlık kapılarını aramalı, karşımızda kim olursa olsun yaptıklarının bir sebebi olduğunu ve herkesin sevilmeye gereksinim duyduğunu unutmamalıyız. Sevmeyi başaramasak bile saygıyı her insana borçluyuz. Ben bu farkındalıklarımı bu kitap sayesinde edindim.
Sabahattin Ali’nin kaleminin kuvvetini birçok okur bilir. Bu kitap da başlı başına bunun en güçlü örneği.
Kitapta en sevdiğim alıntıyla başlamak istedim yorumuma. Ki zaten bu alıntı başlı başına kitabın en kısa şekliyle ifadesi olabilecek kadar güzel özetliyor herşeyi. Her insanın içinde iyilik kadar kötülüğün de bulunduğuna bolca değinmiş Sabahattin Ali. İyi ya da kötü bir insan olmanın yine kişinin kendi elinde olduğunun, yaptığımız seçimlerin kendi korkularımız, acizliklerimiz, endişelerimiz ve arzularımız akabinde geliştiğinin örneklerini bizlere sunmuş.
Kitabı okudukça, hayatımda attığım her adımın sebep ve sonuçlarının önüne geçemediğim duygularımın, benliğimin birer parçası olduğunu anladım. Hayatımızda başımıza gelen olayların, travmaların, sevinçlerin,öfke nöbetlerinin ve daha nicesi duygunun iyi ya da kötü birer insan oluşumuzdaki etkilerini izlemek için yazılmış bir eser.
Başta Ömer,Macide ve Bekir olmak üzere daha nice karakteri barındırın bu mükemmel kitabı kesinlikle okumanızı öneriyorum.
Önce biz başlayalım düzeltmeye.
Sevmediklerimizi sevmeye,
Saymadıklarımızı saymaya,
Suçladıklarımızı bağışlamaya.
Belki bir gün kendimizi de bağışlarız.
Dünya işte o zaman bizim düşlediğimiz gibi olur.
Bu düşün çok geç kalmaması dileğiyle...
