Hayatının bu iflah olmaz dönemi, senin kendi içinin derinliklerinde biçimlenerek ortaya çıkmadı, hayır bu senin bizi yöneten ilkeye ödediğin vergi borcudur; çünkü sen de bu geçici durumla bizi ilk kez tanıştıran insanoğlunun kötü örneğini izledin. İçin rahat olsun, delikanlı kedi! Çünkü ben de bundan payımı aldım!
Sahiden, insan hayatla tam olarak ne yapardı? Böyle bir anda her şeye hazır olurdu insan, hiçbir şeyden korkmazdı. İnsan karanlık, serin bir vadide bile olsa, kollarını uzatıp hızlı müziğe eşlik edebilirdi! Göğün daha üst katmanlarını kesen kanatlar olurdu. Böyle bir anda insan, ölümü bile müthiş bir neşe içinde düşünmeyi başarabilir, ölümün de yaşamın bir parçası olduğunu, yaşam güzelse ölümün de güzel olacağını hissedebilirdi.