Ayşe
@ecmelayse
Farklı Çarklarİnsan
Puan vermedi·185 syf.··
Beğendi
·2021 9. kitabı
·13 saatte okudu
·Okunma: 19 Şubat 2021 01:34
Her insan başka bir dünyadır. Kimisi gülümser, kimisi hüzünle çöker. Çoğu zaman fark etmeyiz yanından geçip gittiğimiz hayatları öylece yürür gideriz. Belki görmek istemeyiz belki göremeyiz. Çoğu zaman el uzatıp yardım etmek ister içimizdeki vicdan sonra bir ses fısıldar belki de "ama" diye başlar sözlerine ve insan çoktan geçip gitmiştir o andan söz bitmiştir işte. Bazen de cesaret edemez insan çekinir göz göze gelmeye. Her insan başka bir dünyadır, hayattır. İmtihan türlü türlü işte kimin çarkı nasıl dönerse o gelir karşısına. Rüzgarlı Pazar hayatın en içindeki hayatları kaleme almış bir kitap. Okurken sarıldığım battaniyeden utanıp gözlerimin dolduğu da oldu dayanamayıp sesli güldüğüm de. Diyorum ya hayatın içinden bir kitap işte. Dünya içimizde biz dünyanın içinde her birimiz hem toz tanesi kadar küçük hem yıldız kadar yörünge sahibiyiz. Hayata tebessüm ile bakabilmek güzeldir, yaşanan zorlukları ve sevinçleri paylaşabilmek çok daha mühimdir. Bunları içinde barındıran bu latif kitabı okumak size güzel bir pencereden bakış açısı kazandıracaktır. Şimdiden tebessümler.
Reklam
Kar Sessizliğinde SonHayat
Çoğu zaman hüznü hatırlar insan, en çok onda yoğrulur duygular, kalp sıkışır, boğaz düğümlenir, soluk sessizleşir. Çabalar, heyecanlar, amaçlar...
Ömrün adandığı meseleye dikkat etmek lazım. Üzerimize örtülecek toprak için dökülen kanlar, kandırılan zihinlerin yaptığı zulümler, harama korkmadan uzatılan eller, sahipsiz kalan hakikatler ve daha nicesi. Kendinden ve ömründen vererek elde ettiğin dünyalığın ile baş başa kaldığın o birkaç dakikalık sessizlik. Elde ettiğinde yetinmesini bilir mi insan? Biri senin olunca o sondaki tebessüm...
Sonunda elde edişi veren yorgun bir tebessüm. Bu tebessüm yeter mi herkese?
Sanırım çok azına yetiyor ki hatırlanmayacak, sadece cam kırığı gibi acı veren bir kalple ortada kalır çoğu insan. Son hep aynı olacak son kez kapanan göz kapakları. Beyhude zaman, beyhude dünya, beyhude çaba kalacak geriye. Peki ya bunların beyhude sayılmayacağı bir kapanış var mıdır?
Fikrimce gönlün razı olduğu ile yetinip şükür ehli olana beyhude değil ömür. Çaba edilene, elde edilene Allah'ın lütfettiğine tebessümle yaklaşana değil işte. Eskiyi hatırlayınca gözlerimiz dolar çoğu zaman. Çünkü muhakeme ederiz kalbimize dokunan hatıraları belki de hataları. Ömrün son demini yaşarken hatıraların göz önüne geldiği anda tebessüm edebilen bir adamın hikayesi anlatılmış bu kitapta. Adı Beyhude Ömrüm olmuş ama ömrü beyhude geçmeyen tek kişi de o olmuş. Uçuşan kar tanelerinin sessizliğinde son başlangıç olmuş yine.
Zehirli ÇizikHayat
Puan vermedi·124 syf.··
Beğendi
·2021 7. kitabı
·26 saatte okudu
·Okunma: 10 Şubat 2021 00:08
Doğmak, büyümek, bir şeyleri farketmeye başlamak...
Ve işte sonra tamamlanmak için yol, insan ve fikir aramak. Hiç şüphesiz bir şeylere tutunma arzusu ile atıyoruz adımlarımızı. Peki bu adımlar hangi doğrultuda olmalı ya da hangi doğrultu doğru? İnsan ne başıboş yaratıldı ne de alması istendiği amaç yalnızca dünyevi ve maddesel olandı. Edindiğimiz destur, dünyaya katmak istediğimiz nihai güzellik, barış, sevgi, doğru ve hak olan yol. Ölürken tebessüm ile ölmenin hayali ve bu hayali yaşatacak olan bugün her yanımızı kaplamış olan sekülerizmin pençesine karşı, makam, kürsü, her biri aynı olan günlere karşı aynı olmamayı asıl olan fıtratla hak şuuru uyandırmayı başarabilmek. Peki ya bu doğruyu fark edip bu yola girdikten sonra tüm bunları yapma arzusuna erişen insanın en büyük hezimeti bu fikre atılmış olan küçük bir taşın yıkıcı sonuçlara neden olması? Peki ya tüm bu dünyanın aldatmacasına karşı doğru ve dik duran örnek aldığımız insanların hayal kırıklığı olacak şekilde dünyaya ayak uydurması? Tüm bunlarla sonuçlanan yıkımlara karşı sergilenecek duruş, kaybedilen yıllara, elden kayıp giden zamana, ağaran saçlara ve kırışan göz kenarlarına bakınca ne diyeceğiz aynadaki insana? En büyük korkulardan biri pişman olmaktır. Peki ne yapmalı pişman olmamak için? Sanırım en güzel çözüm inandığımız yolda üzerimize, kalbimize, aynamıza sıçrayacak olan taşlara karşı dur demeyi bilmeli ve her halimiz ile doğruyu en desturlu şekilde haykırmaktan vazgeçmemeliyiz. İşte bu kitap amaç uğrunda çabalarken dünya karşısında atılan taşla kalbi çizilen ve çiziği uçuruma dönen insanları acı bir tebessüm ile anlatmakta.