belki haziranda mavi benekli çocuksun
ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
belki yeşilköyde uçağa biniyorsun
bütün ıslanmış tüylerin ürperiyor
belki körsün kırılmışsın telaş içindesin
kötü rüzgar saçlarını götürüyor
Bir anıt yapmak için tırmandığım dağda sen
Çekicime ilk değen taşların içindesin.
Başarısız kimsesiz, gizlice ağladım mı
Ağzıma tuzu değen yaşların içindesin.
Uzaktan her kımıltı senden bir haber bana,
Arkası bana dönük bakışların içindesin.
Çiçeğimi ansızın meyva yapan yazların,
Dallarımı koparan kışların içindesin.
Canımda çınlar sesin; her yerdesin, nerdesin?
Gündüz gece yaptığım işlerin içindesin.
Rüyama başkası da giriyor zaman zaman,
Sen uyanık gördüğüm düşlerin içindesin.
Behçet Necatigil