"Karımın ilk armağınıdır bu bana" demişti Madam Vauquer'e. "Zavallı karıcığım! Genç kızlığında biriktirdiği bütün paraları buna yatırmıştı. Biliyor musunuz, Madam, bundan ayrılmaktansa, tırnaklarımla toprağı kazmayı yeğ tutarım. Tanrı'ya bin şükür! Ömrümün sonuna kadar, her sabah bu kasede kahvemi içebileceğim. Hiç de acınacak bir durumunum yok doğrusu, bir yana koyduklarım daha uzun süre bol bol yeter bana.