Ece
@ecnre
dreamfyre
anitsayac.com
titans 1999 okuyun.
talia al ghul zatanna roy harper kara zor-el stephanie brown fan pageŞu anda okuduğu kitap
rachel gillig served again!!
bartholomew, harika iş çıkarıyorsun lütfen devam et.
selamlar, bugün uzun zaman çıkmasını beklediğim sonra bir uzun zaman da okumak için uygun zamanı beklediğim o kitaba inceleme yazacağım.
başlamadan önce bir şey belirteceğim: yazarın "çoban kral" serisini daha çok seviyorum. o yüzden o seriyi de okumanızı tavsiye ederim!! 
Bir Karanlık Pencere, #k:437213.
inceleme spoiler içermeyecek.
1) KARAKTERLER
rachel karakterlerini kendi çapında belli başlı kalıplarla yazıyor. özellikle de ana erkek karakterlerini. rory bana çok fazlaca ravyn'i hatırlattı. tabii, resme yakından bakarsak çok farklılar ama yine de aynı hissi verdiler.
ravyn...
six karakteri, yani sybil, elspeth kadar bağlanamasam da sevdiğim bir karakter oldu. daha dışa dönük ve cesur bir karakter. kitabın sonlarıma doğru neden "moth" dendiğini anladım ve çok hoşuma gitti. (gerçi karakterler için hoş mu bilemem)
yan karakter bakımından çok zengin olmasa da yeterliydi. maude, gargoyle ve benji çok iyi yazılmıştı. özellikle maude.
GARGOYLE. bartholomew, sen bi harikaydın!! herkese bartholomew demesi, duygusallaştığı sahneler, hikayesi!! favorilerimden biri.
abbess de çok iyi yazılmıştı ama onun hakkında diyeceğim herhangi bir şey spoiler olur.
2) PLOT
rachel gillig, bize twist vermiyor. olayları bizim elimize teker teker veriyor ve biz birleştiriyoruz. buna rağmen karakterlerin gerçekleri öğrendiği andaki duyguları anlayabiliyorum. kısacası her şey ortada ama karakterler bunu bilmiyor ve öğrendikleri an gerçekçi duygularla yansıtılıyor.
çoban kral'ın plotunu daha çok sevdim ama bu serinin plotu kötü demek değil bu. gerçekten güzeldi.
3) ATMOSFER
bir keresinde yazar, çoban kral serisinde dünyaya değil büyü sistemine odaklanmıştım, sis de buna çok yardımcı olmuştu. ama bu sefer sis yok ve dünya inşasına
Bir Karanlık Pencere, #k:437213.
inceleme spoiler içermeyecek.
1) KARAKTERLER
rachel karakterlerini kendi çapında belli başlı kalıplarla yazıyor. özellikle de ana erkek karakterlerini. rory bana çok fazlaca ravyn'i hatırlattı. tabii, resme yakından bakarsak çok farklılar ama yine de aynı hissi verdiler.
ravyn...
six karakteri, yani sybil, elspeth kadar bağlanamasam da sevdiğim bir karakter oldu. daha dışa dönük ve cesur bir karakter. kitabın sonlarıma doğru neden "moth" dendiğini anladım ve çok hoşuma gitti. (gerçi karakterler için hoş mu bilemem)
yan karakter bakımından çok zengin olmasa da yeterliydi. maude, gargoyle ve benji çok iyi yazılmıştı. özellikle maude.
GARGOYLE. bartholomew, sen bi harikaydın!! herkese bartholomew demesi, duygusallaştığı sahneler, hikayesi!! favorilerimden biri.
abbess de çok iyi yazılmıştı ama onun hakkında diyeceğim herhangi bir şey spoiler olur.
2) PLOT
rachel gillig, bize twist vermiyor. olayları bizim elimize teker teker veriyor ve biz birleştiriyoruz. buna rağmen karakterlerin gerçekleri öğrendiği andaki duyguları anlayabiliyorum. kısacası her şey ortada ama karakterler bunu bilmiyor ve öğrendikleri an gerçekçi duygularla yansıtılıyor.
çoban kral'ın plotunu daha çok sevdim ama bu serinin plotu kötü demek değil bu. gerçekten güzeldi.
3) ATMOSFER
bir keresinde yazar, çoban kral serisinde dünyaya değil büyü sistemine odaklanmıştım, sis de buna çok yardımcı olmuştu. ama bu sefer sis yok ve dünya inşasına
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
toxic lesbian vampires? gimme more rn.
yılın enn en merak ettiğim kitabını okudum!!
spoiler!!!
victoria için önemli bir kitap olduğunu düşünüyorum. sosyal medyada bunu çok belli ediyordu ama bence en belli ettiği hareketi tüm ilk baskıyı imzalamasıydı. victoria için cidden önemli bir eser olmalı.
benim en sevdiğim karakter başlarda sabine'di, sonlara doğru charlotte oldu. (spoisiz bir şekilde diyorum charlotte o sonu hak etmedi). alice hakkında pek de bir şey düşünmüyorum doğrusu. onu okudukça sevdim ama kendisi o kadar mesafeli ki anlayamadım.
tamam önce karakterleri yorumlayalım!!
sabine
sabine hakkında yazmak istediğim bazı şeyleri spoiler olacağı için yazmayacağım. ama onun hakkında çok sevdiğim olaylardan biri vampir olma hikayesi.
(burada sabine'in hayatının başları hakkında baya uzun bir şey yazfım ama kitabı okurken hemen anlayacağınız için sildim..)
vampir olduktan sonra sabine'in enerjisi öyle bir arttı ki!! gerçekten, kendi kendine hayatta kalmayı öğrenen biri oldu. hayatı boyunca kendi kuralları üzerinde durdu. onum hakkında sevdiğim şeylerden biri bu. diğeri ise tanıştığı kişilerin öğütlerinden, hayatlarından ders alması ve bunu hayatına geçirmesi.
(MATTEO MY SHAYLA)
sabine, toxic olmaya başladığında gerçekten çok değişti ancak yine de onu seviyorum.
sonda olanları en çok hak eden oydu.
charlotte
MY SHAYLA #2.
charlotte, tatlı bir kız. o kadar sevimli ki!!! kitap okumayı seven, sessiz sakin biri. halasının yanına gönderilmesinin nedeni çok sinirimi bozuyor çünkü FREE GAYS.
sometimes the princess is the monster...
bir varmış bir yokmuş çok güzel bir kitap varmış ama osmanlının çöküşü gibi sonlara doğru bozmuş...
kitabın ilk yüzde ellisini çok beğendim. gerçekten, çok iyiydi. dünya, soraya, büyü sistemi ve yaratıklar, sırlar... aşırı ilgi çekiciydi. yüzde ellilere kadar fatih sultan mehmet dönemi, yüzde elli ile altmış arası kanuni, sonrası ise yavaş yavaş çöküş. kocaman potansiyeli olan bir kitap için kötü oldu.
spoilersız bir şekilde bahsedeceğim, sonra işarer koyduğum yerde spoiler olacak!!! dikkat pls.
yüzde ellisinden bahsedelim önce.
soraya'nın izole hayatı, kapalı kalmış düşünceleri, ailesiyle olan ilişkileri falan her şey çok iyiydi. dünyanın bize geçirilme şeklini de çok beğendim. 150 sayfa boyunca olanlar harikaydı!!
150 ve 170 arası bir durağanlık oldu bence. bazı olaylardan sonra kitabın istediğim gibi gitmediğini anlamaya başladım ama umutla devam ettim. ne yazık ki soraya da ben de umduğumuzu bulamayan şanssız kızlarız.
kalan 140~ sayfa bir tık hayal kırıklığı oldu. yani sırları, plot twistleri falan sevdim. gerçekten bazen ağzım açık kaldı diyebilirim. asla beklemediğim anda bazı karakterler sağ gösterip sol çaktı. kitanın başından beri kimseye güvenemedim çünkü herkes o yalancı diyor. o yüzden bu güvensizlik hoşuma gitti. beğenmediğim şey de bu güvensizlikten kaynaklanıyor aslında... karakterlerin bu güvensizliğe rağmen birbirlerine cart curt güvenmesi çok saçmaydı.
spoiler olmasın diye detaylı anlatmayacağım ama bilin ki son kısımlar istediğim gibi değildi. hikaye 180 derece döndü.
şimdi toplayalım!! kitabın dünyasının sasani imparatorluğu ve iran kültüründen ilham alması çok hoşuma gitti. yazar bir sürü araştırma yapmış. rapunzel, uyuyangüzel ve birkaç iran masalı/efsanesinden de ilham almış ve olay örgüsü oluşmuş. sorayanın düşüncelerini çok sevdim.
"açlık oyunları başlasın"
spoiler içerir, okumadıysanız bakmayın.
10 günde iyi okumuşum aslında. otobüsten otobüse okuduğum için daha uzun sürer sanmıştım.
başlamadan önce şunları bırakayım!!
#272592080
#272903119
bu updateler üzerinden incelememi yapacağım.
açlık oyunları her yerde gördüğümüz bir seri ve ben de merak ediyordum. bir gün dolaptan satın almamla okumaya başladım ve sonunda bitirdim. güzeldi, gerçekten beğendiğim bir kitap oldu. ikinci kitabı merak ediyorum ancak burada bitse de asla kargaşa olmazdı. sonunu daha detaylı yazar, ailesine yer verir ve standalone yapsaydı da bir şey değişmezdi. sonu öyle net bitiyor ki devamını okumasan da olur (sadece sonunda ailesini, mıntıkasını görse daha iyi olurdu...) bunun aynısını vicious'da yaşadım. bence böyle biten kitaplar daha güzel oluyor. kitabı sevmediysen devam etme, sevdiysen buyur, demek gibi. bize seçenek bırakması hoş.
direkt kitabın sonundan başladım o yüzden başlara dönüyorum. sonlarda buna bir daha değinirim.
kitabın başları bize panem'in düzenini ve kitabın distopyasını anlatıyor. harika bir iş çıkarmış. o vahşiliği, acımasızlığı hissediyorsunuz ve diyorsunuz ki "bunlar iyi hayatta kalmış hee"... yazarın evrenini işleme şeklini çok beğendim. ayrıca yazar o kadar iyi çalışmış ki.. bazen bir kitap okursunuz ve mantık hatalarını görmeden edemezsiniz, yazarın dersine ve işlemek istediği konuya çalışmadığı çok bellidir. bir öğretmen düşünün, ders anlatacak ama hazırlıksız gelmiş. öğrencinin dikkatini çekemez. suzanne collins, kendi dünyasına ve gerçek dünyanın sınırlarına o kadar iyi çalışmış ki direkt okuru kapıyor ve panem'e çekiyor. hayatta kalma hakkında birçok şey bildiği aşırı ortada ve bunları iyi yansıtıyor. okurken bu kadın dersine iyi çalışmış dedim birkaç
"And this will become, in time, my story again."
Rebecca Kuang'dan okumaya başladığım üçüncü, bitirdiğim ikinci kitap. İncelemem biraz karmaşık olabilir. Eklemeyi unuttuğum noktalar olursa da yorumlara eklerim. Spoiler içerecek. Eğer merak ediyorsanız, kesinlikle önerdiğim bir kitap.
Kitapta sevmediğim bir şey olduğunu sanmıyorum bu sebeple sevdiğim her şeyden sırayla bahsedeceğim.
Bir hız treni gibiydi. Arada nabız hızlanıyor ve sonra yeniden normale dönüyor ve birden yükseliyor... Bana o gerilim etkisini çok çok iyi bir şekilde verdi. Yolda yürürken Junie'nin tüm endişelerini üstümde hissettim. Karakterin içi, suçluluğu ve vicdanıyla savaşı çok iyi yazılmış. Sadece bir karaktere odaklanmasına rağmen yan karakterler çok iyi yazılmıştı. Hepsinin olası durumda vereceği tepkileri hayal edebildim. Athena birinci bölümde ölmesine rağmen onun karakterini Junie kadar iyi biliyoruz.
Athena toplumda ne kadar harika bir yazar olarak görülse de onun gerçek yüzünü görünce ondan iğrendim. Yani insanların travmalarıyla ilgilenmesinin sebebi onların yanında durmak, destek olmak değil de hikayesinin bir parçası yapmak... Bu iğrenç bir düşünce ve davranış. Athena bunu her kitabında yapıyor ve asla kötü bir şey olduğunu düşünüp vicdan azabı duymuyor. Rahatsız edicisin, Liu.
JUNIE. Juniper, masum karakterlerdense suçlu karakterleri okumayı daha çok sevdiğimi fark etmemi sağladı. Masum karakterin ölüm kalım meselesi elbette ilgi çekici olabilir ama bana istediğim gerilimi vermiyor. Fakat suçlu bir karakterin her an, her olasılıkta hayatının kayacağı düşüncesi bana hiç duymadığım bir gerilimi hissettiriyor. Belki de o karakterin nasıl sonlanacağını merak ettiğimdendir. Ya da belki onun afallayacağı, suçunun bulunacağı an hissedeceğim duygulardandır... Ne için olduğunun önemi yok. Gerçekten hoşuma gidiyormuş.
Juniper'dan daha fazla