Bu faktörlerin hepsi olan şeylerdir. Bunlar olaylardır. Olayların kendisi duygusal ihmale neden olmaz. Sally’nin annesi, kendi üzüntüsüyle baş ederken çocuklarının ihtiyaçlarına duygusal olarak uyum sağlama yeteneğine sahip olsaydı, işler çok farklı olabilirdi.
Başkalarının sözlerini kendi amaçları uğruna değiştirebilir. İşler ters gittiğinde diğerlerini suçlayabilir. Kendi hatalarını kabul etmesine gerek yoktur çünkü diğerlerini suçlamak çok daha kolaydır. Sosyopat ‘kurban’ rolünü oynamanın önemini keşfetmiştir ve bir virtüöz gibi hareket eder.
..sizi kontrol etmekte başarısız olursa sizi hor görecektir. Kendi istediğini elde etmek için farklı yöntemler kullanır ve işe yaramazsa kabadayılık taslayabilir. Bu da başarısız olursa sizi incitmeye çalışacak demektir.
Bir çocuğun duygularına ve ihtiyaçlarına ebeveynleri tarafından önemsiz muamelesi yapılırsa, kendisinin kişisel bir parçası derinden reddedilmiş olur. Kişinin bu parçası odadaki fil gibidir. Hiç kimse onu görmek ya da ondan bir şeyler duymak istemez ancak yine de onun en çok olan parçasıdır. Bu çocukların pek çoğunun ailede adapte olabilmesi, iyi anlaşabilmesi ve büyüyebilmesinin tek yolu inkâra dahil olmak ve onların duygusal benliği hiç var olmamış gibi davranmaktır. İhmal edilmiş çocukların içlerinde; kendileri, kendilerine duydukları sevgi ve diğerleriyle duygusal bağ kurma yeteneğiyle ilgili boşluk hissiyle büyümüş olduğundan hiç şüphe yoktur.