Eda Nur Saçlı
@eda09nur
86 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Roman kahramanı Hasan bir muhasebecidir. Kendi işini büyük bir mücadeleyle kurmuş, adeta iğneyle kazıyarak.Yoğun çalışma temposunun sonrasında işten evine döndüğünde apartmanındaki dairelerden birinin kapısının açık olduğunu görür. İçeride genç bir kadının kendini astığını, evde ondan başka kimsenin olmadığını farkederek hayatının şokunu yaşar.Hemen polisleri arar. Polisler gelir, işlerini yapıp giderler ama kız, zihnine yerleşmiştir artık. Kızın dairesini gizlice karıştırınca kızın yazdığı kâğıtlara ve birkaç fotoğrafa ulaşır. Kâğıtlarda yazılanlara göre kişilik bölünmesinden muztarip kız, üç yere gittikten sonra kendini asmaya karar vermiştir. İntiharının sebebiyle ilgili bir açıklama yoktur. Bu noktadan sonra kızın gittiği yerleri görmek, neden-sonuç ilişkisini çözmek, amacının getirdiği noktayı nihayete erdirmek için çıkar yollara. Artık kendisinin bile farkında olmadığı gizli bir bağ kement atmıştır kalbine. Meçhul kadın gayesi olmuştur. Kızın çoklu kişilik bozukluğundan muzdarip olması ve bu kişiliklerden birinin intihara meyilli diğerini ikna etmeye çalıştığı ikinci kişiliği arasındaki süreçte neler yaşandı?Hasan, kızın bıraktığı mektuplardan, fotoğraflardan başlayarak istikamet rotasını hangi duraklara çevirdi? Gittiği patikayı, göremediği köpeği, kurdun kanını, geyiği, tüfeği, keçiyi, yaşlı çifti, hastaneyi, bilekliği, korkuluğu unutabildi mi? Rakibi kimdi? Aynı bedende çok kişiyken tek kalabildi mi Hasan? Kızın ölümüyle armağan ettiği matruşkanın içinden yenileri çıktı mı? Daha nice sorular beraberinde getiriyor. Ben beğenerek okudum. Hatta beni baya etkiledi diyebilirim. Okumanızı tavsiye ediyorum. Kitapla kalın. 
Bir Kalan Olmalı 
Dersim Özel
Bir Kalan Olmalı Dersim Özel
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bundan 1 yıl önce...Deprem
Ne güzel pazar günü yoğun bir kar yağışı.. zannettik ki karlarla süslenecek şehrimiz..
Okulların açılacağı için heyecanlı çocuklar...
İşine gidecek insanlar...
Kim bilebilirdi ki Sevdiklerimizi göreceğimiz son gün olacağını?
Koca 1 yıl geçti üzerinden... Ne yanan canımız ne de kanayan yaramız geçmedi. Geçmeyecekte...
Yüreğimizin yangısı bitmiyor.
Düşünüyorum da enkazda kalan yakınlarımı o zaman hangi sabırla, dirayetle öyle bekleyebilmişiz?
Nasıl da geçirmişiz o günleri...
Ne içindeyim zamanın ne de büsbütün dışında. Yekpare bir anın parçalanmaz akışında."
Bu dizeleri bilmeyen pek az insan vardır ama ne manaya geldiğini yalnızca Huzur'un sayfalarında dolaşanlar idrak edebilir zannımca. Kulağında Mahur Beste, ellerinde birkaç neşriyat boğaza nazır bir köşkte; kafasında harp eden düşünceler ve kalbinde Medcezir yapan duygularla zaman algısını yitirmiş Mümtaz'ı tanımayanlar iki üç anlam, redif ve kafiyeden başka ne yüklenebilir ki bu sözcüklere? Bakmayın adının Huzur olduğuna. Huzur'a varabilmek uğruna içini kemiren sualler, suallere ayna tutan yanıtlar, bitmeyen sorunlar, zaptedilmeyen duygular ve en nihayetinde kişinin kendi ruhuyla verdiği sessiz bir savaş kitabıdır bu kitap. Dönemin insanları sokaklarda toplumculuk naraları savunurken insan insanın cehennemidir deyip asıl derdin de dermanım da insanın kendi özünde olduğunu savunanların sessiz savaşı... Huzursuzluğun, aşkın, düşüncenin, mücadelenin, en sessiz hali bu roman ve sözcüklerin en güzel nakşedildiği. Bazıları bunca betimlemeyi, anlamak için iki kez okunan cümleleri gereksiz görüyorlar ancak dünyadaki yanlış anlamaların, nezaketsizliğin ve belki de direkt bütün olarak iletişimin en büyük sorunu değil midir bu? Kelimelerin tesirini küçümseyip, dili doğru kullanmamak ve hatta kelime dağarcığını genişletmek yerine kelimeleri dar ağacına asmak... Bu kitap için önyargı besleyenlere söylemeliyim ki salt öğreneceğiniz yeni sözcükler için bile okumaya değer gerçek bir "şair romanı". Bu arada kitabın yavaş okunması romanın sıkıcı olmasıyla değil okurun sindirme hızıyla orantılı bir durum.
"En iyisi düşünmemekti
Kaçmaktı, kendi içinden kaçmak
Fakat bir içim var mıydı?
Ben var mıydım?" 
Huzur 
Ahmet Hamdi Tanpınar
Huzur Ahmet Hamdi Tanpınar
