Eda
@edacbn21
KENDİME NOT:
Bugün bir cümle duydum, çok hoşuma gitti; "Kendinde değiştiremediğini başkasında düzeltmeye çalışma." Aslında bu bir savunma mekanizması... Kendi kişiliğinde yüzleşemediği, düzeltemediği şeyleri başkasında görünce daha fazla öfkeleniyor insan. Ancak bu, çözümsüz bir döngüye sebep oluyor. Birinde bir şeyi değiştirmeye çalı-şıyorsan bence önce kendine bakmalısın, ben bu konuda gerçekten bunu söyleyebilecek kadar iyi miyim diye.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Siz siz olun ertelemeyin olur mu? Aşk sabırsızdır, sevmez, ötelemeyi. Şüpheleri büyütür, büyüttükçe sorgulatır ve çıkmaza sokar. Sen izah edip noktayı koymadıkça, o itham edip soru işaretlerine çevirir. Bahane değil itiraf bekler, hatta ispat ister. Aşkı hafife alan, bedelini ağır öder.
Gerçek bir ilişkide, iki taraf da diğerinin duygusal iyiliğini kendi sorumluluğu olarak görür.
İnsanın Anlam Arayışı kitabında, "Kimse bir diğer kişiyi sevmedikçe onun varlığının farkında olamaz. Onu sevdiğinde içindeki, henüz harekete geçmemiş ve geçecek olan potansiyeli görür. Dahası sevgisiyle, seven kişi sevilenin de bu potansiyelleri harekete geçirmesine sebep olur."
Herkesin Frankl'ın anlattığı türden bir sevgi deneyimi yaşamayı hak ettiğine inanıyoruz. Yaptığı tarif, bağlanma teorisinin anlamlı bağ tarifine dikkat çekici ölçüde benziyor.
Partnerimiz güvenli dayanağımız oluyor, güç aldığımız duygusal çapamız olarak bizi dünyaya açılmaya teşvik ediyor, kendimizi gerçekleştirmemizi ve potansiyelimizi kullanmamızı sağlıyor. Partnerlerimiz olabile-ceğimizin en iyisi olmamıza yardımcı olmak için yanımızdalar, bizim de onların yanında olduğumuz gibi.
Çünkü huy, davranış ve bakış açısı kişiliğe yerleştikçe, taklitçi ayna nöronlarımız da sağ olsun, insan zamanla sevdiğine benziyor.