Eda
@edacm
17 yaşındaki Meryem, Şeyh amcası tarafından tecavüze uğrar. Amcasının oğlu Cemal askerliğini bitirip eve döner ve Meryem'i töre gereği öldürmekle görevlendirilir. Bu infazı gerçekleştirmek için Cemal ve Meryem İstanbul'a doğru yola çıkar.
Artık yaşadığı hayattan hiçbir tat alamayan Prof. Dr. İrfan Kurudal sahip olduğu her şeyi geride bırakır ve teknesiyle Ege'de yolculuğu çıkar. Bir süre sonra Meryem'in, Cemal'in ve Profesör'ün yolu Ege kıyılarında kesişir.
Zülfü Livaneli'nin okuduğum diğer kitaplarına göre (kardeşimin hikayesi, huzursuzluk, son ada) daha az keyif aldım. Olay örgüsü ve karakterler arası diyaloglar bana biraz yapay geldi.
Reklam
Eleştirel düşünmek...Hayat
"İster bir yağmur damlası olsun (yağmur damlası düşerken donar ve güzel bir buz oluşturur), şakıyan bir kuş, işleyen bir otobüs, caddede bağırıp çağıran bir adam, isterse gazetede bir cümle, bir siyasi söylev, bir aşığın reddi, ne olursa olsun, eleştirel bir bakış benimsemeliyiz; soran, kuşkulanan, araştıran ve yaşadığımız hayatı aydınlatmak isteyen bir bakış benimsemeliyiz.
Önerim şu: Günlük hayatımızın yabancılaşmasını; rutinimizden, her şeyin bürokratik olarak tekrar etmesinden, gün be gün "yapılması gerektiği" için ve biz hiç niçin sorusunu sormadığımız için diyelim ki on saat aynı şeyleri yapmaktan doğan yabancılaşmayı yakalayalım. Kendi hayatlarımızı kendi ellerimize almalı ve denetim uygulamaya başlamalıyız. Zamana karşı durmaya ve zamanın altından kalkmaya çalışmalıyız."
Ezen kim? Ezilen kim?
Paulo Freire bu kitabında; insanların, dünyayla ilişkilerindeki problemleri tanımlamalarını ve kendini tekrar eden yabancılaştırıcı günlük rutinlerden sıyrılıp, hayatı anlamaya çalışmalarından bahsediyor. Sorgulamayı ve eleştirel düşünmeyi öğrenmenin altını çiziyor. Bunun ancak eğitim yoluyla insanlara öğretilebileceğini anlatıyor. Ezen-ezilen ilişkisi üzerinden, bir ya da bir grup insanın diğerlerinin üstünde kurduğu egemenliği ve egemen olanın altındakileri ifade etmektedir. Vermek istediği mesajı ise dört bölümde yani dört farklı boyutta anlatıyor.
Birinci bölümde; ezilenlerin pedagojisinin gerekçesi, ezenlerle ezilenler arasındaki
çelişki ve bu çelişkinin nasıl aşılacağını anlatıyor.
İkinci bölümde; eğitim sistemi üzerinde duruyor. Ezmenin aracı olarak "bankacı" eğitim modelini, bu modelin varsayımlarına ve eleştirisine yer veriyor. Problem tanımlayıcı modelin önemini vurguluyor. Eğitimin karşılıklı bir süreç olduğunu ve
dünya aracılığıyla gerçekleşeceğini anlatıyor.
Üçüncü bölümde; eğitimin özünün diyalogculuk ve diyalog olduğunu ifade ediyor. İnsan - dünya ilişkisi, üretken konular ve özgürlüğün pratiği olarak eğitim programlarının içeriğinin diyalog temelli olması gerektiğini vurguluyor.
Dördüncü bölümde; diyalog karşıtlığından bahsediyor. Ezmenin aracı olarak diyalog karşıtlığı eylem kuramı ve özelliklerini anlatıyor. Boyun eğdirme, manipülasyon ve kültürel istila gibi konulara yer veriyor.
İlk iki bölümü severek okudum. Son iki bölümde biraz sıkılsamda okumanızı tavsiye ederim. Keyifli okumalar..
Reklam