‘’Düşündüm de galiba benim ihtiyacım olan şey istemediklerimi görmek değil bunun tam tersi her şeyi olduğu gibi kabul etmek… Böylelikle kendi doğrularının mahkumu olmaktan kurtulurum. Ne başkalarını beğenmeyip eleştirir ne kendimi olmadığım biri gibi göstermeye çalışır ne de olmam gereken kişi olamadığım için utanırım. Kısacası her şey olduğu haliyle yeterli olur ve ben hayatın geri kalanını bunun huzuru ile yaşarım.”
Ömrünü yanlışlarının doğru olduğunu iddia etmekle,olmadığı bir adam olabilmek için kendi halinde bir kadını ezmekle tüketmiş bir adamın devamı,zavallı bir kopyasıydı.