eda
@edakrb
Şu anda okuduğu kitap
"Gözlerimi karanlıkta açınca ve yanımda olduğunu hissedince, yıldızların tepemde olmadığına şaşırmıştım; gökyüzünü kendime işte o kadar yakın hissediyordum."
Sonsuz mutluluk ve huzurun harika bir tanımı değil mi, gökyüzünü kendine yakın hissetmek...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Kalabalığın ortasında öyle bir yalnızlık duygusu içinde duruyorlardı ki, bunu gemisi batıp da koca okyanusun azgın dalgalarıyla boğuşmak zorunda kalan denizcinin susuzluğundan, kendisini her yandan saran dalgalara baka baka gözlerinin görmez hale gelişinden, yanmakta olan dilini serinletecek bir tek damla su bile bulamayışından başka bir şeye benzetmek imkansızdı."
"Ve şimdi biliyorum ki, kendiyle ilgili durumlar karşısında kayıtsızlaşan herkes (tek çare olarak) bir suç işleyecektir."
"... ölümle karşılaşırsam ve bu satırlar başkalarının eline geçerse de bu olasılık beni hiç korkutmuyor ve üzmüyor. Çünkü öyle bir anın büyüsünü tatmamış olan biri, tek bir gece içinde yaşanan ve görünürde birbirleriyle hiçbir ilgisi olmayan böylesine tesadüfi olayların neredeyse sönmüş bir hayatı bir büyü gibi yeniden ateşleyebileceğini altı ay önce ben ne kadar anlayacak olsaydım ancak o kadar anlayabilir zaten. Böyle birinden utanmam, çünkü beni anlamaz. Fakat bütünlükten haberdar olan biri yargılamaz ve gururdan kurtulmuştur. Onun karşısında da utanmam, çünkü beni anlar. Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık."
"Mısır'da Osiris'in uzuvları kesildi. Yunan tanrıları, ölümlüler yüzünden birbirine düştü,. Aztekler, Ouetzalcoatl'ı kovdular. Viking tanrıları, Walhalla'nın bir kadın yüzünden yanıp kül oluşunu izlemek zorunda kaldılar. Ve İsa çarmıha gerildi. Bütün bunlar neden? "Çünkü Tanrı yeryüzüne, bizim gücümüzü bize göstermek için iner. Biz onun düşünün bir parçasıyız ve o, bu düşün mutlu olmasını ister. Bununla birlikte ta içimizde bir yerde, Tanrı'nın bizi mutlu olmak için yarattığını bilirsek, bizi üzüntüye ve bozguna götüren her şeyin kendi hatamız olduğunu da kabullenmemiz gerekir. İşte bu yüzden, sonunda Tanrı'yı hep öldürürüz. İster çarmıhta, ister ateşte, ister sürgünde, ister yüreğimizin içinde olsun, öldürürüz onu."
