Elif Damla Günal
@edamla
Kapağı ayrı içi ayrı güzel bir kitapla geldim bugün.
Tersyüz o kadar güzel ve insanın yüreğine dokunan bir kitap ki anlatamam. Konusundan da anlayacağınız üzere aşk kokan bir kitap.
Ambrose çok yakışıklı ve ünlü bir güreş yıldızı iken gittiği savaştan yakışıklılığını, bir gözünü ve bir kulağını kaybederek geri dönüyor. Fern ise o yakışıklı yüze ne kadar aşıksa yara bere içindeki yüze de o kadar âşıktı. Sevdiği şeyin yüzü değil, Ambrose'nin her şeyiyle direk kendisi olduğunu kanıtlamak için de oldukça fazla çabaladı. Onları okumak çok güzel ve keyifliydi.
Kitapta Bailey diye bir karakter var. Bailey, Fern'ün kuzeni ve doğuştan gelen kas rahatsızlığı yüzünden tekerlekli sandalyeye mahkum bir genç. Fern, onun bakımını üstlenip gittiği her yerde Bailey'e eşlik ediyor. Yürüyememesine hatta kollarını bile rahatça kullanamamasına rağmen Bailey'in hayat görüşü, eğlenceli tavrı kitapta en çok onu sevmeme sebep oldu. Bailey'in başına gelenleri okurken ise resmen çenem titredi ve gözlerim doldu. O halde görmek isteyeceğim son karakterdi.
Kitapta beni duygulandıran bir diğer yer ise Ordunun ölen dört gencin ailelerine haberi verme anlarıydı. O kadar gerçekti ki o anlar. Oradaydım ve yaşadım resmen.
Bir diğer tüylerimi diken diken eden yer ise Ambrose'nin ölen arkadaşlarından birinin sesini duyduğunu sanıp radyoyu kapaması ve Fern'ün yardım çığlıklarını duymasıydı. Fern neden mi çığlık atıyordu? Okuyup öğrenin derim evet evet çok kötüsün dediğinizi duydum
Kitabı çok beğendim. Birçok duygu yaşatıyor size. Yardımlaşma, gerçek sevgi, fedakarlık, kahramanlık.. Hepsini tek tek iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitabı alırken konusuna hiç bakmamıştım, tamamen kapağına vurularak aldım çünkü içinde Noel olan her şey beni cezbediyor.
Açıkçası arkasını okuduğum da 'üfff Caleb'ın vicdan azabıyla dolu hikâyesinin altını kesin boş çıkar' dedim ama şimdi durup düşündüğümde pek boş sayılmaz. Ben sevgilimin böyle bir şey yaptığını öğrensem bir miktar korkardım açıkçası. Ne yaptığını tabi ki size söylemeyeceğim .
İçinde Noel olan kitapları çok seviyorum ama kitap beni bu açıdan çok tatmin etmedi. Hikaye Californiya'da geçtiği için hava hayallerimden ki Noel den daha sıcaktı kitapta. Ben dizlere kadar kar olan bir yerde geçmesini tercih ederdim. Yazar her ne kadar havanın çokta soğuk olmadığını vurgulayan betimlemeler yapsa da ben inatla kar hayal ettim
Kitabı beğenmedim diyemem ama harika ve yüreklere dokunan bir aşk hikayesi de değildi. İçinde büyük sınanmalar yoktu. Eminim hepimizin buna benzer aşk hikayeleri vardır. Soğuk bir pazar akşamında ailecek televizyonun karşısına geçip izlenebilecek bir kış filmi tadındaydı. Okumamanın sizin için çok büyük bir kayıp olmamasıyla birlikte okursanız da içinizi bir miktar ısıtır.
Klasik okumayı sevenler derneğinden merhaba canlarım.
2021 yılına World Romance Classics serisinden bir kitapla başladım. Açıkçası klasik okumayı seven beni bile karakterleri ve olayların gidişatıyla çıldırtan bir kitaptı.
Baş kadın karakter Tess'e çok kızdım. Başına çok kötü bir olay geliyor ve içten içe bu olay onun başına geldi diye kendini günahkar, kötü bir insan olarak nitelendiriyor. Okudukça gerildim. Kitabın içine girip kendine gel kızım diyip bir sarsasım geldi.
Tess'in gerçek aşkı dediğimiz beyefendiye hiç değinmek bile istemiyorum. Beyninin yerinde su ısıtıcısı var diye düşünüyorum. Tess'in başına gelenleri öğrenince o da kızı suçluyor. Belki o yıllarda o şartlarda bu davranış normal diye düşünebilirsiniz ama bu davranışın çağı yok bence. Yıl olmuş 2021 hala aldatılsa kadını suçluyorlar, dayak yese kadını suçluyorlar, tecavüze uğrasa kadını suçluyorlar hadi bunları geçtim ölse bile kadını suçluyorlar! Bunun zamanla, koşulla alakalı olduğunu düşünmüyorum ben.
Sevdiği adamda onu suçlayınca Tess bir hallere büründü ki oh olsun sana dedim. Yok efendim beni affet, hani beni seviyordun, artık sevmiyor musun, unut bu anlattığımı tekrar mutlu olalım...
Bekle kızım olursun mutlu sen dedim. Adama anlatırken bile beni bağışla anlatacaklarım için diyerek girdin konuşmaya. Sen bile kendini bu kadar ezersen diğer insanlar sana neler etmez.
Ay bi de bu beyefendi öyle bir şey yapıyor ki olaylardan sonra çıldırdım resmen.
Neyse sinirlerime hakim olup toparlıyorum hemen. Konuşu itibariyle kanser bir kitap olsa da beğenmedim diyemem. Klasik klasiktir, okuyun derim.
