Tek tesellim,ölümden sonra hiçlik ümidiydi;orada tekrar yaşamak düşüncesi içime korku salıyor,beni hasta ediyordu.Ben ki henüz yaşadığım dünyaya bile alışmamışım,bir başka dünya neyime yarardı benim?
Bense onun gözlerine muhtaçtım,bir bakışı yeterdi;felsefenin bütün müşküllerini,teolojinin bütün muammalarını çözmeme yeterdi.Bir bakışı, diğer rumuz ve sırları alırdı bende,açardı.