"Ama artık çok geç,"dedi Martin.Lizzie'nin sözlerini hatırladı."Ben hasta bir adamım.Hayır,bedenim değil,ruhum hasta,beynim hasta.Bütün değerlerimi kaybettim sanki.Hiçbir şeyi umursamıyorum.Birkaç ay önce gelseydin her şey çok farklı olurdu.Ama artık çok geç."
Onu seviyor ve hayatında hiçbir şeyi istemediği kadar arzuluyordu.O zamana kadar şiiri sırf güzel olduğu için sevmişti,ama Ruth'la karşılaştığından beri aşk şiirinin kocaman kapıları sonuna kadar açılmıştı önünde.
Senin de ahlakın,bilgin tıpkı onlarınki gibiydi.Kendi adına düşünüp,kendin gibi davranmıyordun.Senin de fikirlerin tıpkı giysilerin gibi başkaları tarafından üretilmiş;eylemlerini toplumsal onay biçimlendirmişti.