Onunla yaşamak deniz kıyısında durmak gibiydi. Her gün bir başka renk, farklı bir köpük sorguçlu dalga ama daima ufka doğru çekilen husursuz yorgunluk.
Çok uzun yazılabilir belki ama tesiri geçmeden kısa bir inceleme yazayım. Yazarın ele aldığı konu, kitabın kurgusu oldukça başarılı. Yazar, merak duygusunu ön planda tutmayı başarmış. Bu kadar beğenilmesinin sebeplerinden biri de bu bence… Fakat sonu havada kaldı, çok daha farklı bitebilirdi. Çünkü zaten Kirke başından beri Tanrı ve ölümsüzlere aykırı biri dolayısıyla bu sonu tahmin etmek zor değil. Belki aynı son daha etkili biçimde bize sunulabilirdi. Onca heyecan, merak biraz havada kaldı.
Ben o zamanlar, Selim’le ciddi bir tavırla konuşan herkesi, onun ciddiye aldığını anlamıyordum. Ve bunun dışında herkesten kuşkulandığını göremiyordum. Gülmek, onun için bir kor korunma aracıydı.