Her bakışta çizer bu kederli su,
Ömrümüzün genis bir tablosunu.
Bir tablo ki, ne renk, ne çizgisi var;
Fakat her hatıra içinde yasar...
Ve derinliginden bizlere güler,
Kalbi kalbimizde çarpan ölüler.
Şiirin 1928 de yazildigi ilk hali
Fatma Nur YILMAZ
@edebi_bilgi
·
Serin rüzgârlara pencereni aç!
Karşında fecirle değişen ağaç,
Bak, seyret ağaran rengini ufkun
Mahmur gözlerinde süzülsün uykun.
Bırak saçlarınla oynasın rüzgâr,
Gümüs çplaklığı bir başka bahar
Olan vücudunu ondan gizleme.
Ne varsa hepsini boyun, saç, meme
Esîrden dudaklar okşasın sevsin
Mademki geceden daha güzelsin!
Saçında gecenin soğuk rüzgârı
Bir gün kapatırsın bu ufukları
Beklersin kösende sessiz ve yorgun
Siyah atlarını son yolculuğun.
Ve dersin yavaşça kendi kendine;
Ömrün çemberinden kurtuldum yine.