“Almaz” əsəri mövzu baxımından maraqlı olsa da, içində razılaşmadığım məqamlar var idi. Əvvəlcə onu deyim ki, əsərdə ateist olan Almaz obrazı müasir, yenilikçi bir qadın kimi təqdim olunur. Amma onun qarşısında kənd camaatının – xüsusilə də müsəlman insanların – cahil, geridə qalmış kimi göstərilməsi məni qane etmədi. Modern olmaqla imanlı olmaq bir-birinə zidd anlayışlar deyil, amma əsərdə bu, bilərəkdən qarşı-qarşıya qoyulmuş kimi görünür. Digər tərəfdən, əsərdə mollanın qıza təcavüz etməsi məqamı da çox mübahisəlidir. Mən demirəm ki, mollaların hamısı yaxşı insandır, amma bu rolun məhz mollaya verilməsi, sanki dinin özünü qaralamaq üçün edilmiş bir seçim kimi təsir bağışlayır. Burada dinin yox, konkret bir insanın pisliyi göstərilməli idi. Qızın uşağı dünyaya gəlir və o pis vəziyyətdə qalmasın deyə, Almaz uşağı öz üzərinə götürüb böyütməyə başlayır. Bu isə kənddə onun haqqında dedi-qoduların yayılmasına səbəb olur. Burada Cabbarlının göstərmək istədiyi Almazın fədakarlığıdır, amma nəticədə kənd camaatı onu yanlış anladığı üçün Almazın obrazı daha çox “söz-söhbətə qalan qadın” kimi görünür. Daha sonra Almazın nişanlısı Fuad Bakından kəndə gəlir. Uşağı görəndə isə soruşur: “Bu uşaq kimindir?” Almaz isə əsəbləşərək: “Mən azad qadınam, uşaq mənimdir,” – deyir. Əslində, azad qadın olmaq təbii ki, öz seçiminin arxasında durmaqdır. Amma burada məntiqsizlik var: Fuad onun nişanlısıdır, yəni ortada ciddi bağlılıq mövcuddur. Bu halda Fuadın sual verməsi tamamilə normaldır. Uşaq doğurdan Almazın olsaydı onda Fuada xəyanət etmiş sayılmırdı? Əgər vəziyyət tərsinə olsaydı, yəni Fuadın evində bir uşaq çıxsaydı, Almazın heç nə deməyib “sən azad kişisən, istədiyini elə” – deməsi real görünməzdi. Əsərin təhsillə bağlı olan hissələrini isə təqdir edirəm. Cabbarlı bu məqamda xalqın

AlmazCafer Cabbarlı · Qanun Nəşriyyatı · 202522 okunma

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖

İpek Dadakçı

@ipeksayilan·

Puan vermedi·461 syf.·

Kitabı okudu

2021 1. kitabı

3 günde okudu

Okunma: 03 Ocak 2021 16:55

Güzellik Bir Yaradır, Endonezya edebiyatından okuduğum ilk eser ve çok ama çok sevdim. Eka Kurniawan, Endonezya’da hayali bir şehir olan Halimunda’da yaşayan bir fahişe ve üç kuşak ailesinin hikayesi üzerinden, ülkesinin acılarla dolu tarihini anlatıyor aslında. Uzun bir süre Hollanda’nın sömürgesi olan ülkenin, 2.Dünya Savaşı sırasındaki Japon işgaline, binlerce insanın katliamıyla sonuçlanan antikomünizm savaşına ve askeri darbelere uzanan hikayesini, fantastik ve mistik ögelerle harmanladığı yer yer sarkastik ve her satırda okuru büyüleyen bir masalla anlatıyor yazar. Hem bir ülkenin hem de bir tarihsel süreçte bu ülkedeki kadınların yaşadığı sömürüyü okuyoruz. Tarihsel gerçekleri kültürel ve yerel inanç ve geleneklerden de beslenen fantastik ögelerle zenginleştirmesi muazzam. Bunun yanında kitap, aslında oldukça uzun bir tarihsel dönemi, buna bağlı olarak sayıca fazla karakterle anlatmasına rağmen, hiçbir karakter bir diğerinin gölgesinde kalmadığı gibi, kitap boyunca hiçbir hikaye de bir diğerinden geri planda kalmamış. Karakterlerin hepsi çok derin, anlatılan tüm masalsı hikayeler sağlam bir zemine oturulmuş ve incelikle işlenmiş. Kurguda hiç kopukluk olmadığı gibi, aksine oldukça sürükleyici ve akıp giden bir eser. Elimden bırakamadan, nasıl bittiğini anlamadan okudum. Hem büyülü gerçekçilik, hem bir ailenin kuşaklar boyu hikayesi denince akla ilk gelen eser olan Gabriel Garcia Marquez’in Yüzyıllık Yalnızlık’a da benzetiliyor eser. Bu açıdan bakıldığında öyle gibi görünse de bence Eka Kurniawan’ın tarzı ve üslubu Marquez’den biraz daha farklı. Yıla harika bir başlangıç yapmama vesile oldu kitap, mutlaka tavsiye ederim.

Güzellik Bir YaradırEka Kurniawan · Domingo Yayınevi · 2017778 okunma

Selcanimo

@nonsteroid·

9/10

·325 syf.·

2023 21. kitabı

Stresinden sebep kitap okuma rutinimizi bozan genel seçimler münasebetiyle, okuma zamanlamasının kötü olduğu, her şeye rağmen en iyiler listesinde başlara koyabileceğim bir kitapla, inceleme yazmaya hasret bir akşamdan merhaba sevgili 1K .. 27 dilde 30 ülkede yayınlanan 5 milyon tiraja ulaşan

Algernon'a Çiçekler, çok düşük IQ ile doğan Charlie’nin bilim adamlarının zeka seviyesini artıracak deneysel ameliyatı yapacağı genç bir adam .. Daha önce üzerinde aynı operasyon denenen fare Algernon ve yaşamları üçgeninde kurgulanmış, bazen üzülmeli bazen sorgulatmalı başarılı bir roman. Kitapta normal olan insan nasıldır? Normal kime göre normal? Bize eksi ya da artıları ile benzemeyen birine karşı tutumumuz nasıl olmalı? Sevgi, empati ve şefkat her şeyin ön koşulu mu ? sorularına çarpıcı cevaplar bulacaksınız ve gerçeküstülüğe biraz ilginiz varsa bir an bile sıkılmayacaksınız. Charlie’nin ameliyat sonrası kaydettiği aşama ile öz benliğinin farkına varışı, sıfır noktasından zirveye ulaşması, İnsanın insana her koşulda duyduğu haset, sevgisizlik, empati yoksunluğu, diğer taraftan bakıldığında her şeyin fazlasının getirdiği kibir, ne oldumculuk, biraz bilim, biraz psikoloji ve sosyal etkileşimle süslenmiş. Daha fazla spoiler vermeden, kitabın henüz çok başında bulunan bir

Platon (Eflatun)

Devlet alıntısı ile sonlandıralım. “Aklı başında olan herkes, insan gözünün iki nedenden dolayı şaşkınlık geçirdiğini ve iyi göremediğini bilir. Birinci neden, insanın aydınlıktan karanlığa geçmesi, ikinci neden ise karanlıktan aydınlığa çıkmasıdır. Bu, beden gözü için olduğu kadar akıl gözü için de geçerlidir.” Keyifli olsun, Verimli olsun.