Aslı
@edebias
163 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Reklam
İnsanlar, yerler, çerçeveler değişiyor; fakat acılar, aşklar, şairler hep aynı!
Önemli olan duygular değil, duyguları anlatış tarzıdır.
Sisifos tanrıları kandırdığı için, devasa bir kayayı bir dağın tepesine yuvarlamakla cezalandırılır. Sisifos tepeye her ulaştığında kaya aşağıya doğru yuvarlanır ve bir kez daha en baştan başlamak zorunda kalır. Sisifos, bunu, sonsuza kadar tekrar tekrar yapmak zorundadır. İnsan hayatı da Sisifos'un görevi gibi tamamen anlamsızdır. Hiçbir hedefi yoktur: Her şeyi açıklayacak cevaplar yoktur. Saçmadır.
Sartre haklıysa bahanemiz yoktur: Her gün yaptıklarımızdan ve yaptığımız şeyler sonucunda hissettiklerimizden tamamen sorumluyuzdur. Sahip olduğumuz duygulara kadar. Eğer şu anda üzgünseniz, Sartre'a göre bu sizin seçiminizdir. Üzgün olmanıza gerek yoktur. Üzgünseniz, bundan siz sorumlusunuzdur. Bu korkutucudur ve bazıları bununla yüzleşmekten kaçınır; çünkü çok acı vericidir. Sartre, "özgür olmaya mahkûm" olmamızdan bahseder. İstesek de istemesek de bu özgürlük üzerimize kalmıştır.
Reklam