"İçimizdeki boşluğa tutunarak umut etmeye çalışıyoruz:
Bizim rüyalarımız olmadan dünya güzel olamaz
Bizim şarkılarımız olmasan insan sevmeyi bilemez
Bizim merhametimiz olmadan tanrı kimseyi bağışlayamaz
Bizim dudaklarımız gülmeden çocuklarımız çiçek açamaz.
Bir çürümenin ortasında
Utancımıza tutunmuş
İyi şeyler düşünerek
Yaşamaya çalışıyoruz."
"Kafamızın içindeki yankılardan fazlası değiliz. Sesimiz başımızdaki duvarlara çarpıp geri dönüyor, duyan yok. Dünya inşasına çakılmış tek bir çivi kadar etmeyiz; olsak olsak soyulup giden talaşlardan oluruz."