Okuduğum tüm kitaplarda yaparım bunu.. Beğendiğim, katılmadığım ,ilginç bulduğum, komik gelen yerlerin altını çizer sayfanın kenarına da notlar alırım. Bu kitapta sayfanın kenarına yazdığım cümleler genelde şöyleydi: Pes!, N'apıyorsunuz len siz!!,yuh, hadi canım, yok artık!, olum kendinize gelin yahu, edep yahu.. Kitap bitince de şunu dedim: Ne okudun kızım sen, neydi bu??
Üzgünüm Hüseyin Rahmi Amcam ;)1000Kitap
Puan vermedi·464 syf.·
2025 58. kitabı
Rahmi Amcamızın 'Şıpsevdi'sine Dair İtiraflar":))
Kahvesini alan gelsin, çayını demleyen otursun yamacıma... Hatta mis gibi kokan vanilyalı kekler de benden! :)
Bugün, edebiyatımızın "Rahmi Amcası"nın meşhur eseri Şıpsevdi hakkında samimi bir dedikoduya varıyoruz. Evet, yanlış duymadınız – dedikodu! Çünkü bazen bir kitabı sayfalarıyla değil, ruhuyla konuşmak gerek.
Ben Esra, her zaman sizinle aynı edebi sofrada buluşmaktan, aynı kelimeleri paylaşmaktan büyük keyif alan biriyim. Ama bugün itiraf zamanı: Şıpsevdi ile yollarımız maalesef ayrı düştü. Hatta itirafım daha da derin: Bu kitabı tamamen okuyamadım. Neden mi? Gelin, anlatayım...
---
"Şıpsevdi" Üzerine Bir Eleştiri: "Üslup Nerede?"
Arkadaşlar, bu bir inceleme değil, bir eleştiridir. Hatta kitabı tam olarak okuyamadığımı itiraf ederek başlayayım. Neden mi? Çünkü Şıpsevdi'yi elime aldığımda, daha ilk sayfalardan itibaren içime doğan bir "üslup eksikliği" hissi beni okumaktan alıkoydu. Her paragrafta, her diyalogda "edep yahu!" demekten kendimi alamadım. Çünkü bana göre bir kitabın ruhu olmalı, bir üslup inceliği taşımalı. O incelik bu kitapta yoktu.
Hüseyin Rahmi Gürpınar elbette Türk edebiyatına çok sayıda eser kazandırmış önemli bir isim. Ama bu, onu eleştirmeyeceğimiz anlamına gelmez. Eleştiri olmadan, sorgulama olmadan, nasıl aydınlığa çıkarız? Hep birbirimizi gülümseyerek geçiştirirsek, nasıl ilerleriz?
Zaten sadece ben değil, DM'den yazılan mesajlar da bunu doğruladı. "Esra Hocam, bu kitap sizin tarzınıza uymaz" diyen okuyucularımız haklı çıktı. :)
Hatta kitaptan alıntı paylaşmayı bile bıraktım, çünkü gerçekten üsluba önem veren insanların bu üslubu yadırgayacağını düşündüm. Grup arkadaşlarımız da benzer şekilde beğenmedi. Demek ki yalnız değilim.
Burada amacım yazarı yerin dibine sokmak değil;
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
yani bu kitaba ne desem bilemedim açıkçası.
ilk kitap güzel ve farklıydı. ikinci kitapta sevdiğim trope vardı ama yaş farkı biraz fazlaydı. bu kitapsa… bilemedim
normalde bir gecede okuyacağım kitabı elimde süründürdüm, ben de inanamadım vallahi.
karakterlerin geçmişi güzeldi, bağlantısı güzeldi de bir şeyler eksikti bence. ben tam olarak hissedemedim.
kadın karakterimizin gelişimi güçlü aslında ama bu da kitapta bize geçmeyen şeylerden birisiydi bence. bu tür kitaplarda olaylar hızlı aktığı için okuyucuya bir duyguyu geçirmek zor oluyor. kadın karakterin ailesine ya da başka birine dik durabilmesini görmek sonuç olarak tamam oluyor ama süreçte eksiklik olunca hiçbir anlamı kalmıyor. tam olarak böyle hissettirdi.
bu seriye devam etmeyi artık düşünmüyorum. birazcık bunalttı beni. ve karakterlerin ekstra lay lay lom oluşu biraz rahatsız etti. edep yahu diyecek son insanım ama böyle karakterlerin eşleri olmasına rağmen rahat rahat konuşmaları ve bunu arkadaşlık sıfatı altında her şeyi yapabilir ya da bi tane çatlak arkadaş koyalım gibisinden yapınca çok batıyor göze.
yok, olmadı bu seri bende.
24 saat müslümanca bir hayat çok mu zor acaba? mesela elimizi gözümüzü kulağımızı zinadan korusak bizim yararımıza değil mi, veya yardıma muhtaç kişilere karşılık beklemeden elimizi uzatsak cennetten bir köşk edinmez miyiz? neden bu kadar kolayken bazı şeyleri zorluyoruz anlamıyorum. bir şey kuralsa kuraldır, derine inmek veya yüzeysellik yoktur. en basit örneğinden, birisi çarşaf giymeye başlıyor ve etraf "aaa yazık ettin kendine... bu kadar da derin düşünüp karalara bürünme yahu... ne var sanki biz dinsiz miyiz" demeye başlıyor. o noktada da ben deliriyorum fakat inkâra götürmemek için sakin olmaya çalışıyorum. hayır siz dinsiz değilsiniz, sadece göremiyorsunuz veya bilmiyorsunuz. tavizler tavizleri doğurur bilmiyorsunuz mesela. neyse.
kitap edep üzerine, bu yüzden helâ adabından tutun evlilik adabına kadar müslüman bir kişinin yaşamında dikkat etmesi gerekenler anlatılıyor. islam böyle bir şey işte, en ince çizgide bile sizi düşünür, yararınızı kollar.
bu kitap inşaAllah hayatımızın her alanında müslümanlığı tatbik etmek adına yarar sağlar...
Edep Yahu!
Ya kitabın yarısından fazlasına kadar sabrettim ama baktım olacak gibi değil buraya girip incelemeleri kontrol ettim benim gibi rahatsız olan var mı diye. Tek tük de olsa varmış. Sayının azlığına şaşırmadım rahatsızlığımızı dile getirmeye korkan bir toplumuz biz nasılsa. Oysa bunlar dile getirilmeli
Demem o ki küçük bir çocukla (yaşı kaç olduğu hiç fark etmez) yetişkin birinin yaşadığı ilişkiye aşk denemez. Çocuk zihninin süzgeci sevgiyi her şeye yorumlayabilir ancak bir yetişkinin çocuğa olan cinsel arzusu ona iştahının kabarabilmesi sapıklıktan/ sapkınlıktan başka bir şey olamaz. Kimse bize sapıklığı romantize etmesin! Özakmana hiç yakışmadı.
Kitabı olayların geçtiği dönemle bile yargılasam karakterleri aklamaz. Aklayamaz.
Bir yerde okudum biri yetim biri dul olan iki kişinin arasındaki anne çocuk ilişkisinin aşka evrilmesi demiş kitabı özetlemiş. Arkadaşlar yapmayın etmeyin az çok okuyan insanlarız burada olduğumuza göre. Hiç anne çocuk ilişkisi aşka evrilir mi yahu?
Eminim ki bu kitabı okuyup da "yahu biz ne edepsizmişiz" diyebilirsiniz. Ama şunu da belirtmeliyim ki insanın kendine çeki düzen verebilmesi için kısa, öz ve harika bir kitap. Sıkmadan, her konudan 2-3 hadis ile örnek derken bir çırpıda bitiveriyor. Herkese okumasını tavsiye ederim. Edep-adap konusunda kendinize çok güvenmeyin. İnanın ki bu kitabı okuduktan sonra fikriniz değişecek...
