Chrome'a bayağı alışmışız; Edge'i hiç görmüyor, umursamıyoruz :) İngilizce pdf okurken Edge'i deneyin; takıldığınız kelimeleri bölünmeden çevirebiliyor, önemli yerleri de vurgulayabiliyorsunuz (highlight).
Edge (UÇ*)
Büsbütün olur kadın.
Ölü gövdesi
Başarının gülümsemesi taşır,
Bir yunan zorunluluğunun yanılsaması
Akar sarındığı çarşafın kıvrımlarında,
Çıplak
Ayakları "Buraya kadarmış, bitti"
Der gibidir.
Her cansız çocuk, beyaz bir yılan,
Kıvrılmış yatmaktadır,
Şimdi boş, küçük süt şişelerinde.
Katlamış onları
Geri koymuş bedenine
Bir gülün yaprakları kapanırcasına
Bahçe kaskatı kesilip renkler kanadığında
Gece çiçeğinin tatlı derin boğazlarından.
Kemikten başlığının altından öyle bakan
Aya göre hava hoş.
O böyle şeylere alışıktır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Üç kadın, üç kırık zihin, tek bir sessizlik.
Biri gazla, biri suyla, biri kendi içindeki karanlıkla öldü.
Ama hepsi aynı yerden düştü: dünyaya fazla hassas gelmekten.
Sylvia Plath geriye tam anlamıyla bir “veda mektubu” bırakmadı. Son şiirleri ve günlükleri bir çeşit sessiz not gibi.. Özellikle “Edge” şiiri, ölümünden hemen önce yazdığı için çok konuşulur.
Virginia Woolf eşine bıraktığı mektupla bilinir. Mektupta zihninin tekrar karardığını ve Leonard’a daha fazla yük olmak istemediğini yazar. En bilinen kısmı şudur:
“Daha fazla savaşamayacağımı hissediyorum.”
Nilgün Marmara ardında günlükler, şiirler ve dağınık notlar bıraktı. Kesin bir “veda mektubu”ndan çok, bütün yazdıkları bir vedânın parçaları gibi görülüyor. Zaten onu okurken hissedeceksiniz.
Giderken bile konuşmaya devam etmiş...
Sylvia Plath geriye tam anlamıyla bir “veda mektubu” bırakmadı. Son şiirleri ve günlükleri bir çeşit sessiz not gibi.. Özellikle “Edge” şiiri, ölümünden hemen önce yazdığı için çok konuşulur.
Virginia Woolf eşine bıraktığı mektupla bilinir. Mektupta zihninin tekrar karardığını ve Leonard’a daha fazla yük olmak istemediğini yazar. En bilinen kısmı şudur:
“Daha fazla savaşamayacağımı hissediyorum.”
Nilgün Marmara ardında günlükler, şiirler ve dağınık notlar bıraktı. Kesin bir “veda mektubu”ndan çok, bütün yazdıkları bir vedânın parçaları gibi görülüyor. Zaten onu okurken hissedeceksiniz.
Giderken bile konuşmaya devam etmiş...
1948’den 2000'lerin başına kadar Arap dünyasının İsrail’e karşı duruşu, büyük ölçüde "Arap milliyetçiliği", "İslam dayanışması" ve "Filistin davasının mutlak önceliği" gibi ideolojik dogmalara dayanıyordu.
Eski Model (Arap Barış Girişimi): "Önce Filistin devleti kurulur, sonra İsrail tanınır."
Yeni Model (İbrahim Anlaşmaları): "Ulus-devletlerin kendi ekonomik, teknolojik ve güvenlik çıkarları, Filistin davasından daha önceliklidir."
İbrahim Anlaşmaları'nın sadece ideolojik bir metin olmadığını, arkasında ciddi bir Amerikan jeopolitik rüşvet/teşvik mekanizması olduğunu bilmek gerekiyor. İbrahim Anlaşmaları, uluslararası ilişkiler tarihinin en net "tranzaksiyonel" (al-ver esasına dayalı) diplomasi örneklerinden biridir. ABD, İsrail’in bölgedeki meşruiyetini artırmak ve İran karşıtı bloku tahkim etmek adına, anlaşmaya imza atan veya atma potansiyeli olan ülkelere çok ciddi jeopolitik, askeri ve ekonomik tavizler vermiş (veya vermeyi taahhüt etmiş)tir.
Hangi ülkeye, imza karşılığında ne tür "teşvikler" sunuldu:
BAE, anlaşmanın ilk ve en stratejik aktörü olduğu için ödülü de askeri açıdan en büyüğü oldu. ABD, Ortadoğu’da İsrail’in askeri üstünlüğünü (QME - Qualitative Military Edge) koruma yasası gereği Arap ülkelerine satmadığı 50 adet F-35 savaş uçağı ve 18 adet MQ-9B Reaper insansız hava aracını içeren 23 milyar dolarlık devasa bir silah paketini BAE'ye satmayı kabul etti. Her ne kadar sonraki süreçte BAE’nin Çin ile olan teknolojik ilişkileri (5G altyapısı vb.) nedeniyle ABD Kongresi satışı zaman zaman yavaşlatsa da, bu vaat BAE’yi masaya oturtan ana rüşvetti.
Fas, on yıllardır uluslararası alanda diplomatik olarak en çok zorlandığı beka sorununu bu anlaşma sayesinde çözdü. ABD, Fas'ın 1970'lerden beri üzerinde hak iddia ettiği ve Polisario Cephesi ile çatıştığı
Edge of Tomorrow 2: Umutlar Başka Bahara mı Kaldı?
Bilimkurgu dünyasında heyecan yaratan "çekimler başlıyor" haberlerine soğuk duş etkisi yaratan bir açıklama geldi. Türün hayranlarını üzecek gelişmenin detayları şöyle:
Sızıntılar Gerçeği Yansıtmıyor
Geçtiğimiz günlerde sektörel kaynaklarda dolaşan "2026'da sete çıkılıyor" iddiaları, ne yazık ki resmi makamlarca doğrulanmadı. Warner Bros. cephesinden gelen bilgiler, projenin şu an "uyku modunda" olduğunu gösteriyor.
• Geliştirme Süreci Durdu: Yönetmen Doug Liman ve stüdyo yetkilileri, filmin şu an aktif bir üretim sürecinde olmadığını, senaryo ve planlama aşamasının "beklemede" olduğunu sızdırdı.
• İptal Yok Ama Onay Da Yok: Film tamamen masadan kalkmış değil; stüdyonun isteği baki. Ancak bütçe planlaması ve prodüksiyon takvimi hala boş.
• Cruise’un Takvimi Dolu: Tom Cruise'un Top Gun 3 hazırlıkları ve Alejandro G. Iñárritu ile çekeceği yeni film, bu projeyi şimdilik listenin alt sıralarına itmiş durumda.
Kısacası, Cage ve Rita’nın o meşhur zaman döngüsünün yeniden ne zaman başlayacağı tam bir muamma. Bilimkurgu tarihinin en iyi işlerinden biri kabul edilen bu hikaye, şimdilik tozlu raflarda sırasını bekliyor.
Siz dünyanın kahrını çekerken rastgele denk geldiğim meteor taşına oturmuş keyfime bakarken herkese selamlar. Bu fotoğrafımı da dibimde "seni babama söylüyeceğim" diye mızmızlanan yeni yetme bir çocuk çekti.
Prompt :
A breathtaking wide-angle shot, reminiscent of a 35mm photograph with a touch of surrealism, captures a lone figure perched on a craggy, precipitous rock face, the camera positioned at a medium angle to emphasize the vastness of the cosmic backdrop; the figure, with uploaded face as reference, is casually reclined against a towering rock formation, their legs extended towards the edge, clad in light-wash denim jeans and white shoes, a simple grey t-shirt completing the ensemble, their gaze directed towards the celestial panorama; the environment is a stark juxtaposition of terrestrial and extraterrestrial elements, with the rough, grey-toned rocks, dotted with sparse clusters of tiny pink wildflowers, sharply contrasting the smooth, curving horizon of Earth, a vibrant blue and white marble suspended in the inky blackness of space; the lighting is dramatic and otherworldly, with a bright, diffuse light source emanating from the upper left, casting long, soft shadows across the rock face and illuminating the Earth's atmosphere, while three dark, spherical objects punctuate the sky, adding depth and mystery to the scene; the overall atmosphere is one of serene contemplation and awe-inspiring wonder, the color palette dominated by cool blues, greys, and whites, with subtle pops of pink and the warm tones of the Earth's surface, creating a visually stunning and emotionally resonant composition, reminiscent of a cinematic masterpiece rendered in 8k resolution. 2:3r
A breathtaking wide-angle shot, reminiscent of a 35mm photograph with a touch of surrealism,