d.
@edmdi
19 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·174 syf.·
2022 5. kitabı
Reklam
"Çocuk kalbinin, çocuk ruhunun bağdaşamadığı her şeyi reddettin. İşte beni teselli eden de budur. Bir şimşek gibi yaşadın sen. Bir defa çaktın ve söndün. Şimşeği çaktıran göktür. Ve gök ebedîdir. İşte budur beni teselli eden. Bir başka tesellim daha var: İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır..."
Artık güneş yükselmişti, ağaçların arası ısınmıştı, sıcak bir koku vardı, ormanın her yanından sesler geliyordu; çarpan kanatların, eğilen dalların, kırılan sürgünlerin, çığlık atan şahinin, son nefesini veren tavşanın, çiçeklerin taç yapraklarına çarpan arıların sesleri. Otların arasından geçen karıncaların adımlarını duyuyordum, yürüdüğümüz patika yamaca doğru yükselmeye başlamıştı, burnumdan derin bir soluk aldım, hayat ne getirirse getirsin, ne kadar uzaklara gidersem gideyim bu yeri hep tam şimdi olduğu gibi hatırlayacağımı ve her zaman özleyeceğimi düşündüm.
