Aşkın gelip de kalbimin kapılarını açtığı, köşe bucak aydınlattığı o güne kadar, benim acılarım bir türlü Bilginin dünyasına ulaşamıyordu. Aşk dilimi çözdü ve konuşmaya başladım. Gözlerimi açtı da gözyaşı döktüm.
Bir kadın, bir adama "Seni seviyorum," dedi. Adam da "Kalbim keşke aşkına layık olsaydı!" diye karşılık verdi.
Kadın "Sen beni sevmiyor musun yoksa?" diye sordu. Adam da baktı, hiçbir şey demedi.
Sonra kadın çığlığı bastı: "Senden nefret ediyorum!"
Adam da ona dedi ki: "Kalbim nefretine de layık olsaydı!"