Dokunmadan benim için ufuk açıcı bir kitaptı. Kendimi ağlarken de gülerken de düşünürken de buldum. Adalet’in yolculuğu beni öylesine etkiledi ki Her kadının,her insanın içinde kendinden bir parça bulabileceği bir kitap. Adalet’in yolculuğunda o kendisini keşfederken siz de hayattan bir şeyleri keşfediyorsunuz. Son zamanlarda daha güzel bir kitap okumamıştım. Psikolojik çözümlemeleri o kadar iyi ki kitabı ana karakter gibi yaşayabiliyorsunuz. Kaleminize sağlık
-SPOILER- Sadi Seber ile ikisini okumayı öyle isterdim ki… Adalet beni mahvettin
hayatta kalmanın ötesinde, hakikaten yaşamayı denedim. Ama gözleriniz ne kadar iri olursa olsun, yine de yolunuzu ararken kör gibisiniz hep hayatta. Ha bire sağa sola çarpıyor, bol bol sendeliyor, sık sık düşüyorsunuz. Sonra kalkmanız ve tekrar düşene kadar aynısını tekrarlamanız gerekiyor. Bu döngü sonsuza, sizin sonunuza dek sürüyor. Yaşamak, düşmekle kalkmak arasında geçirdiğiniz korkulu,ümitli,telaşlı zamanın adı. Düşüp düşüp kalkma sanatı. Ben maalesef pek başarılı olamadım. Çünkü kalkabilmek için, düşerken aldığınız yaraları iyileştirmeyi bilmeniz gerekiyor. Oysa ben her gece ağrıyla uyudum, her sabah sancıyla uyandım.