Kim olduğumuzun fark edilmemesi, içimizde onaylanma, kabul görme ve ait olma açlığı yaratır. Bu boşluk, acıyla zonklar. Yaşadığımız acıya kulak verilmediğinde ya da kim bilir fark edilmediğinde, giderek daha da büyür.
Anne açısından sabahları plansız, düzensiz olmak küçük bir şey gibi görünebilir ancak çocuklarımızın davranışlarını şekillendiren verdiğimiz eğitim ya da emirler değil, tam da bu günlük alışkanlıklarımızdır.