Büşra
@eeyzii
Kafesin biri, bir kuş aramaya çıktı.
Ig: @readwithbusraa
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu romanı bitirdiğimde içimde hem bir ağırlık hem de tuhaf bir umut kaldı. “Bekle Beni” yalnızca bir aşk hikayesi değil; aynı zamanda düşünce özgürlüğü uğruna verilen bir mücadelenin, bir direnişin, bir yalnız bırakılışın romanı.
Leyla ve Selim, ideallerin ve özgürlüğün bedelini bir anda keskin bir ayrılıkla ödemek zorunda kalıyorlar. Selim’in özgürlük tutkusuyla yanıp tutuşması, aynı anda kızına ve karısına duyduğu büyük özlemle birleşince hayat bambaşka bir ağırlık kazanıyor. Yine de bu kopuş, bu hüzün… ne içlerindeki aşkı öldürüyor ne de mücadele yolunda attıkları adımları durduruyor.
Roman boyunca bir duruşun, direnmenin ve dayanışmanın alt metni çok güçlüydü benim için. Selim’in kendine dönüşü, kendini ve hayatı sorgulayışı öyle içtenlikli ve insancıldı ki… bazen sayfaların arasında nefesi kesilmiş bir adamın iç sesini dinler gibi oldum.
Daha fazlası var: Livaneli, bir aşk ve kavuşma hikâyesinin içine Türkiye’nin siyasi gerçekliğini yerleştirmiş. Hem geçmişe hem bugüne ait izler var. Okudukça insanın insana muhtaçlığını, ama aynı insanın insana düşmanlığını, hoyratlığını, vicdansızlığını tüm çıplaklığıyla görüyorsunuz. Hayretle, bazen kızarak, bazen hak vererek…
Kitap boyunca hüzünlüydüm. Ama Selim’in dik duruşunu gururla okudum. Aşkın, düşüncenin ve onurun iç içe geçtiği bir hikâyeydi bu benim için.
Son sayfayı kapattığımda tek düşündüğüm:
“Ne olursa olsun, bazı bekleyişler insanı ayakta tutar.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Pelin Çift ve Ali Faik Demir’in birlikte kaleme aldığı Türklerde İnanışlar ve Gelenekler kitabı, kültürel mirasımıza dair geniş bir panoramayı gözler önüne seriyor. Kitaba büyük bir merakla başladım ve ilk sayfalardan itibaren anlatımın akıcılığı beni içine çekti. Okumanın başlarında metnin ritmi bozulmadan ilerledi; ancak kitabın ortalarına doğru zaman zaman tekrara düşüldüğünü söylemek gerek. Bu tekrarlar, konular arası geçişlerde okuyucunun yönünü kaybetmesine sebep olmasa da anlatımı biraz ağırlaştırdı.
--Geleneklerin Kökenini Öğrenmenin Keyfi
Kitabın en güçlü tarafı, bugün hâlâ sürdürülen pek çok geleneğin kökenine ışık tutmasıydı. Hangi inançların kimlere, hangi dönemlere dayandığını görmek çok keyifliydi. Özellikle:
Nevruz,
Hıdırellez,
Ağaç kültü,
Ateş etrafındaki ritüeller,
Doğa ve bereket kutlamaları
gibi geleneklerin Orta Asya’dan günümüze taşınmış olması, kültürün sürekliliğini gösteren etkileyici bir tablo sunuyor.
Bu geleneklerin sadece bir folklor unsuru değil, doğayla uyum içinde yaşama biçimi olduğunu görmek beni etkiledi. Kutlamaların temelinde herhangi bir ideolojik ya da dini zorlamadan ziyade insani bir minnet var. Doğaya saygı, bolluk için şükran, kışa direniş, baharın gelişine sevinç… Bunların hepsi çok saf ve içten duygular.
--Geleneklerin Zayıflaması Üzerine Bir Hüzün
Okurken zaman zaman hüzün hissettim. Çünkü kitapta bahsedilen pek çok ritüelin bugün eskisi kadar coşkuyla yaşatılmadığı görülüyor. Toplumsal hafızada yerleri hâlâ bulunsa da:
değer veriliş biçiminin değişmesi,
kutlamaların yüzeyselleşmesi,
modern hayatın hızının içinde kaybolmaları,
insanda bir kırıklık yaratıyor. Oysa bu gelenekler, topluluk bilincini güçlendiren, insanı doğayla buluşturan, duygusal ve sosyal bağlar oluşturan önemli ritüeller.
--Anlatımın Artıları: Bağlantılar ve
