“ Hayır, her zaman yalnız dolaşırım, başıma bir şey gelmez,” dedi şapkasını alırken. Neyin önemli olduğunu bir türlü söylemeden Kiti’yi bir kez daha öptü ve neyin önemli olduğu ve böyle bir huzuru ve erdemi ona neyin verdiği sırrını beraberinde götürecek koltuğun altında notaları, dinç adımlarla yaz gecesinin yarı karanlığında kayboldu.