Yakınlarınızı hep artan bir çabayla sevmeyi deneyin, içinizdeki sevgi çoğaldıkça Tanrının varlığına da, ruhun ölmezliğine de aklınız yatmaya başlar. İnsanları sevmekte tam bir nefis feragatına varabilirsiniz yüzde yüz inanırsanız, ruhunuz artık hiçbir şüpheyle kararmaz.
Reklam
Çöl, hayatın çok yoğunlaştığı bir yerdir. Canlıların kökleri son su tanesine bile tutunur ve çiçekler sadece sabahları erkenden ve öğleden sonraları da geç saatlerde görünerek bu nemi biriktirir. Çölde hayat küçük, ama muhteşemdir ve olan bitenlerin çoğu yeraltında süre gider.
Birçok kadının hayatı da buna benzer.
Çöl, bir orman ya da cangıl gibi bereketli, sağlıklı değildir. Hayat şekilleri bakımından çok yoğun ve gizemlidir. Birçoğumuz çöl hayatı yaşadık: Yüzeyde çok küçük, yerin altındaysa muazzam.
Henüz yok ediciler konusunda safdilken evlenen bu kadınlar, hayatlarına yıkım getiren birini seçerler. Bu kişiyi sevgiyle “iyileştirme”ye kararlıdırlar. Bir şekilde “evcilik oynar’lar.
Vakitlerinin büyük bir kısmını, “Sakalı aslnda o kadar da mavi değil,” diyerek geçirdikleri söylenebilir.
Sonunda bu şekilde esir düşen bir kadın, kendisi ve çocukları için istediği nezih bir hayata yönelik umutlarının giderek azaldığını görür.
Kitap hapisten yeni çıkmış Mille'nin hizmetçilik için iş vereni ninayla konuştuğu kısımla başlıyor olaylardan bunun etrafında dönüyor.
Kitabı hemen bitidim çok okunaklıydı ama sevemedim. Her şey tahmin edilebilirdi karakter gelişimi zayıftı yan karakterlerin derinliği yoktu. Öyle etkileyici veya şok edici bir sonu da yoktu. Sadace basit dili çok yormayan betimlemeler öyle cabuk bitirdim yarım bırakmadım. Belki bu türler de ilk kez okuyacak okurlar sevebilir ama ben tatmin olmadım:(
Reklam