"Efsun büyü demek..." diye mırıldandım. "Bana 'Efsun' diye hitap etmen..." derken sesim şüpheyle doldu. "Başından beri büyü yapabildiğini anladığın için miydi?"
Bu soruyu bekliyormuş gibi duraksadı. Bakışları gözlerime daha keskin iki hançer gibi saplandı. Dudaklarını birbirine bastırıp kafasını sağa sola doğru yavaşça salladı. "Hayır," dedi. "Sana başından beri Efsun dememin sebebi, seni ormanda gördüğüm ilk andan itibaren beni büyülemen."
(Karakterin adı Efsan)