e f t a l Y a.
@eftal_Ya
₀¹• ₀ ⁹• ₂ ₀ ₀ ⁴ ツ
Acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman
acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
İbrâhîm,
içimdeki putları devir
elindeki baltayla.
Kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim?
Güneş buzdan evimi yıktı,
koca buzlar düştü,
putların boyunları kırıldı.
İbrâhîm,
güneşi evime sokan kim?
Asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı,
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım,
güzeller bende kaldı.
İbrâhîm,
gönlümü put sanıp da kıran kim?
Reklam
Meryem, ölürsem, ki ölüyorum, beni bağışla. Bağ kurduğum her şeyi yarım bıraktığım için özür diliyorum ama bilmeni isterim ki ben de tüm yarım kalmışlığımla sana veda ediyorum.
Tüm masallar mutlu bitmezmiş Meryem, tüm çicekler her bahar açmazmış, her insan sadık kalmazmış, her merhem iyileştirmez , her yara kapanmazmış, her aşk bir gün bitmez, her acı bir gün geçmezmiş, seni yaşatan yağmur beni öldürebilirmiş Meryem.
İnsan aşksız yaşayamaz Meryem ama bir insanı ömür boyu sevmekte var birini unutup diğerine geçmekte senin seçtiğin yolu anladım.
Derim ki ben,
Kimse atamamıştır güneşin doğuşuna ve batışına çapa.
Ve kimse toplamamıştır henüz hasadı zarafet ve aşkla..
Ernesto Che Guevara
Ernesto Che GuevaraAhh! İki tahta arasında biçilene, dört ata bağlanıp parçalara ayrılana ne mutlu! Sen uzun geceler boyunca fokurdayan damarlarının, yarılan yüreğinin, çatlayan başının, ellerini ısıran dişlerinin insana yaşattığı o işkencenin ne olduğunu bilir misin? İnsanı kızgın bir ızgara üzerindeymişçesine, bir aşk, kıskançlık veya umutsuzluk düşüncesinin üzerinde ha bire evirip çeviren acımasız işkencecilerdir bunlar. Merhamet et bana! Biraz ara ver! Bu kor yığınının üstüne biraz kül at! Sana yalvarıyorum, alnımdan boncuk boncuk dökülen şu teri sil! Ey çocuk! Bir elinle işkence yap, kabul; ama öbür elinle okşa beni! Acı bana, merhamet et!..
Sayfa 432
İbrahim, kırılmak puttan eskidir, bilmiyorsun
Yakmayınca ateş seni burada
yangınlar ne zebercet ne turuncu ne ah-u figan
Gök yarıklarından yağmur taşıyor gözlerime
Boşluk ve devletle hüzün yetiştiriyorum
Ayağımı bir suya takılı halde gülenler beni bilmiyor
Oysa şurama dayanıyorum İbrahim
Bütün kemiğimle bıçağa bir uzağın sırtı gibiyim
Yakışmıyorum dünyanın hiçbir penceresine
Ben değilim nergislerle beklenen
Değilim morsüsen, çatkapı bir otobüs sevinci
Beni bıçağına ısmarla İbrahim, elinden hiçbir şeyin gelmediğiyim.
Yolda belki Allah bulurum, yolda belki cehennem
Beni üzülmüş bir çocuğun kalbine ısmarla
İbrahim
Baltanın suçu yok,
Sevmek puttan eskidir, bilmiyorsun.
Şu belimin kırılmışlığını öldür,
Saçlarımın dökülmüşlüğünü,
Üzülmüşlüğünü ellerimin
Beni ayetine sür, beni gazozuna bağışla
İbrahim
Hem gül hem gürz taşıyorum içimde,
Bilmiyorsun.
Dargınım sabahlarına dünyanın,
Sokaklarına kızgınım, ağaçlarına küs.
Yaşamak da bazen intihardır İbrahim,
