Eğer bebek, insan olmanın eksik bir biçimiyse, kız bebek de bebeğin eksik bir biçimidir; haftanın altı günü kadar sıradan ve değersiz bir şey. Bir erkek çocuk doğduğunda sanki pazar günü gelmiştir. Erkek kardeşi doğan küçük kız çocukları, kendilerinin sadece bir önsöz, daha önemli bir varoluşun uvertürü oldukları düşüncesiyle büyürler. Çünkü erkek kardeşin gelişi onları hemen gölgede bırakır.
Stres yaşarsınız, abur cubur yersiniz, bedeniniz keyif verici kimyasallar üretir ve kendinizi iyi hissedersiniz. Eğer bu bağımlılık oluşturan döngüyü bilinçsizce sürdürürseniz, her stres yaşadığınızızda, her mutsuzluk hissettiğinizde sizi rahatlatan uyuşturucu seçiminiz tıkınmak olur.
''Eğer biri, masalların ilettikleri bildiriyi, öykülerin anafikrini ve serüven romanlarından çıkarılması gereken dersi birkaç sözcükle özetlemek zorunda kalsaydı, bu sözcükler: yüreklilik, cömertlik ve özgürlük tutkusu olurdu. Masallar, insan kararsızlığını ve uyanıklığını, son çözümlemede kişinin duyduğu özgüveni ya da kişilerin birbirlerine olan güveni ve insanın insanlık içindeki yerini dile getirir. Böyle bir güven duygusu, ne pahasına olursa olsun 'mutlu bir son' yakalama eğiliminden çok daha anlamlı, çok daha güçlüdür.'' -Fernando Savater
Siyonist Haham Ronen Şalov şöyle diyordu:
"Gazze'de doğan her çocuk ölene kadar aç kalmalıdır! Çünkü onlar bugün açlıktan ölmezlerse gün gelecek bizi aç bırakacaklar. Bu çocuklar çok değil bir kaç yıl içinde yetişkin olacaklar ve bize asla acımayacaklar. Bu yüzden şimdiden çocuklara acımamalıyız! Sadece İsraili sevmeyen gerizekalılar geleceğin teröristleri için üzülüer. Çocuk bile olsalar ... "
Karakterleri ve itikadları işte böylesine akıldan, vicdandan ve insan olma şerefinden uzaktır onların. Bu necis zihniyete göre çocuk "çocuk" değildir eğer Müslüman çocuğuysa. "Geleceğin teröristidir" ve büyümeden öldürülmesi gerektir. Bu nedenle İsrail, medyanın Gazze'de öldürülen çocukların isimlerini söylenmesini dahi yasaklamıştır.