Ne kadar az konuşsak, birbirimize sonradan yük olacak ne kadar az anı bıraksak o kadar iyiydi.
İnsan sonradan taşımakta zorlanacağı, bir anıya dönüşecek sözleri belki de hiçbir zaman sarf etmemeliydi.
Onu keskin ve yoğun bir özlem duygusu uyandırmıştı. Yakıcı, yeri boş kalan, içini sızlatan bir özlem duygusu ; ama bu duygunun nereye yöneldiği belli değildi. Öylesine bir özlemdi işte ; belki boşluğa, belki hiçbir yere ; belki de özlem duygusunun ta kendisine.