Sırrımı açmak için neden bir yabancıyı seçtiğimin açıklamasını yapamam. Belki yalnızlık bir aynadır ve başka bir yalnızın aynasında kendini görünce tanıyordur.
Bazen insana hiçbir şey hatırlamak kadar acı veremez, özellikle de mutluluğu hatırlamak kadar. Unutamamak. Belleğin kaçınılmaz intikamı. Herhangi bir iz taşınıyorsa eğer, bu bir zamanlar bir yara açıldığındandır.
“Babaannem her insanın içinde iyinin ve kötünün olduğunu söylerdi. İçindeki kötüyü yok edersen iyi bir insan olursun. Fakat iyi bir insan olmak yetmez. Çünkü iyilik bile içinde kibir barındırır. Eğer bir şey olacaksan iyiyi de yok edip bir hiç olmalısın.”
“Kendi benliğine güzellikler katmak için aşık olmak isteyen kişi aşkın ne olduğunu bilemezdi. Aşk hiç ummadığınız, hiç beklemediğiniz bir anda buluverirdi sizi. İnsan aşık olmayı seçmezdi. Aşk onu seçerdi. Sadece varlığını kaybetmeye hazır olan insan o kapıdan içeri girebilirdi. Bu mucizevi duygu, her gün yeniden ölen Tanrı’nın kendisine inanmanız için gösterebildiği tek delildi.”