O isyanların içinde birini sevmiş midir diye merak etmiştim. Sevmişse de sevdası, yarım kalmış hayalleri gibi eksik kalmış sanki… Bu da ayrı dokundu bana
Belki de en çok, içinde sakladığı ve hiç anlatamadığı duygular için üzüldüm.
Yıllarca saklı kalmış anıları okumak çok güzeldi….
ÇOK İYİYDİ. Sonunda 2. Kitapta her şey yavaş yavaş ortaya çıktığı için bu kitap daha çok kitabın evreninin ayrıntılarının iyice belirlendiği, hikayesinin somut bir çerçeveye oturduğu bir kitaptı. İlk iki kitaba göre çok daha iyi bir anlatım, bol bol aksiyon ve heyecan vardı. İkinci kitapta seriye zaten ısınmış olsam da bu kitabın beni seriye ve evrenine tamamen bağladığını rahatça söyleyebilirim. Özellikle son 50 sayfayı kalbim küt küt ata ata okudum.
--SPOILER--
Detaylıca bahsedecek olursak, Caleana'nın her kitapta başka bir karakterle romantizm yaşaması ilk başta bana rahatsız edici gelse de Rowan'ın hikayede aldığı yerden oldukça memnunum, karaktere de ilk ısınamasam da sonradan bayağı sevdim. İkinci kitaptan sonra Chaol ile aralarında olanlar beni çok üzse de Rowan ile aralarında alevlenen bağın daha ilgi çekici olduğunu itiraf etmeliyim. İlk iki kitapta hem Dorian ile hem de Chaol ile olanlar tatlıydı ama ilişkilerinde bir şeylerin eksik olduğu göze batıyordu. İkisi de Calaena'nın gösterdiği tek bir yüzünü sevmişlerdi. Rowan ile olanlar ise apayrıydı. Birbirleriyle kanlı bıçak olan iki karakter birbirlerine tüm vahşiliklerini göstermekten çekinmediler. Ve ne kadar kusurlu olurlarsa olsun daha iyi bir dünya için hem içlerinde hem de dışlarında verdikleri savaş onları bir araya getirdi.
Calaena'nın karakter gelişimini izlemek oldukça haz vericiydi. Karakterin içindeki canavarı inatla gömmeye çalışmak yerine sonunda kontrolünü ele geçirmek için verdiği iç savaşı okumaktan çok zevk aldım. Kim ne derse desin, yüzleşemediği korkuları ve geçmişiyle, çalkantılı gücü ve cesaretiyle, hem halkına karşı olan sevgisi hem de bencilliğiyle Calaena gerçekçi ve çok iyi yazılmış bir karakter. Hikayesini heyecanla takip edeceğim.
Üzülerek söylüyorum şu cadıların olduğu kısımları
Reklam
İlk defa bir yıldız eksik verdiğim 
Kristin Hannah kitabı => 
Unutulmuş Kadınlar :(
Sorun bende de olabilir zira okumak için fazlaca isteğim ve heyecanım vardı :(
Savaşın yaşattığı tramvanın harici Ülkesinden ve Ailesinden aldığı tepkiler ????
Ve benim en çok dikkatimi çeken bir cümle => Ama Vietnam Savaşı’nda kadın yoktu ki. <= Kadınların olmadığı bir savaş düşünemiyorum onun için bana ilginç geldi !!!
Kristin Hannah kitabı => Unutulmuş Kadınlar :(
Sorun bende de olabilir zira okumak için fazlaca isteğim ve heyecanım vardı :(
Savaşın yaşattığı tramvanın harici Ülkesinden ve Ailesinden aldığı tepkiler ????
Ve benim en çok dikkatimi çeken bir cümle => Ama Vietnam Savaşı’nda kadın yoktu ki. <= Kadınların olmadığı bir savaş düşünemiyorum onun için bana ilginç geldi !!!
Okuyan kadinlar kulubu nün #heraybiryayinevi etkinliğinde seçtiği @canyayinlari dan #oniki ile geldim bu akşam. @okumacemberiolusturalim etkinliğimizin de üçüncü kitabı aynı zamanda.
On iki, Danilov Beşlemesi'nin ilk kitabı. 1812 sonbaharında Rusya'nın Fransa ile girdiği müthiş savaşı anlatıyor. Teslim olan Rus şehirlerini, savaşın izlerini, bir kentin nasıl yenildiğini, savaştan kaçmak zorunda kalanları... Savaşla ilgili aklınıza gelebilecek bütün çirkin yüzleri seriyor gözler önüne. Bu kadarla da kalmıyor üstelik! Bir grup üst rütbeli Rus asker, son çare olarak efsane olan on iki savaşçıyı davet ediyor Rusya'nın kalbini korumak için. Opriçniki adı verilen bu savaşçılar, savaşın da insanlığında yönünü değiştiriyorlar... Çünkü onların acıma duygusu yok! Çünkü onlar merhametten yoksun! Çünkü onlar öldürmekten zevk alıyorlar! Çünkü on ikisi koca bir orduya bedel! Onlar Vurdalak! Tanıdık gelmedi mi? Bildiğiniz vampir canım :) Ama okumaya alışık olduğumuz türden ergen vampirler değil, en vahşi halleriyle karşımızdalar burada.
Efsanelere dayanan kurgu çok güzel işlenmiş. Ritmini hiç düşürmeden ilerledi son sayfaya kadar. Hakkını verdi diyebilirim. Yaratıkları ön plana çıkarıp savaşı es geçmemesini ayrıca çok sevdim. Her yönüyle ele alınmış olması merakla, korkuyla okumamı sağladı. Savaşla gelenler bir yana, savaşın ardından kalanlar daha çok ürpertti. Anlatılan yol manzaralarını kendi gözlerimle görmüş gibi oldum. Son sayfalarda ki mücadele cabası. Bu tür okumayı seviyorsanız okuyunuz efendim ...
"Üstünlüğümüzün nedeni sahip olduğumuz bir şey değil, bizde eksik olan bir şey. Bizim vicdanımız yok!"
Babam bir bahçıvandı. Şimdi bir bahçe…
Bahçıvan ve Ölüm
Kitabı kapattığımda içimde kalan duygu ölüm korkusu değil, eksiklik hissiydi.
Bazı kitaplar bir hikâye anlatır; bazılarıysa insanın kendi içine tuttuğu aynaya dönüşür. Bu kitapta sık sık babasız büyümenin bıraktığı boşlukla karşılaştım. Sorulamayan sorular, paylaşılamayan anılar, birlikte yaşanamayan yıllar…
Yazarın anlattığı yas, yalnızca kaybedilen bir insanın ardından duyulan özlem değildi. Aynı zamanda yaşanamamış bir geleceğin, kurulamamış bir ilişkinin ve içimizde hep eksik kalan bir yerin hüznüydü.
“Ölüm sensiz olgunlaşan bir kiraz ağacıdır.”
Belki de bu yüzden bu cümle içime yerleşti. Hayat devam ediyor, mevsimler geçiyor, ağaçlar meyve veriyor… Ama bazı eksiklikler bizimle birlikte büyümeye devam ediyor.
Bu kitabı bir roman olarak değil, bir vedanın ve bir baba özleminin uzun mektubu gibi okudum.
9/10
2026 32. kitabı
Zehra ve Zafer..
Mutlu başlayan bir aşkın kendini tüketme hikayesi..
Sorunlarla çatırdayan toparlanamayan bir evliliğin getirdiği son..
Kendinden hep ödün vermek, fazla fedakarlık ne zaman mutluluk getirmiş ki insana?
Aldatma, şiddet, güvensizlik, ilgisizlik, sevgisizlik.. Herşey var ama kendine değer vermek hep eksik...!
.
Yazarın kalemini önceki okuduğum kitabında da çok sevmiştim, su gibi akıp gidiyor hikaye.
Bu kitap benim çok sinirimi bozdu. Zehra'nın acizliği, Zafer'in dindar görünür utanmazlığı gerçekten tam çıldırma sebebi.
Kitabın adı oldukça manidar. İnsanlar bazen yanyanayken de yalnızdır.
.
Evlilik üzerine yanlışlarla dolu hüzünlü bir hikaye. Sürükleyici, kalbinize dokunacak bir roman arıyorsanız tavsiyemdir.
Reklam
Reklam