İntikam soğuk yenen yemektir...
Spoiler sayilmaz kitabın konusu zaten beli :)
Bir kitapta birinin başladığı işi bitirmesini her zaman çok severim ve bu kitap da bitiş çizgisine muhteşem bir şekilde ulaştı!
O Başladı, en iyi arkadaş olduklarını iddia eden, birbirinden boş, kıskanç ve sevimsiz dört kadının özel bir bekârlığa veda partisine davet edilmesini konu alıyor.
Bu rüya gibi bekârlığa veda partisi, 10 yıldır görmedikleri ve okul yıllarını cehenneme çevirdikleri Poppy Greer'a aitti. Poppy'yi hiç sevmemişlerdi; hatta onu sürekli rahatsız etmiş, zorbalık yapmışlardı. Ama insanlar değişebilir, değil mi? Hayır. Zamanla sadece daha iyi rol yapmayı öğrenirler...
Konuya dönersek; bu boş beleş dört kadın, özel bir adada düzenlenen her şey dâhil bekârlığa veda partisi davetini daha çok bir tatil fırsatı olarak görürürler. “Eski arkadaşlar olarak biraz eğleniriz” kafasıyla, fazla düşünmeden daveti kabul ediyorlar.
Yol boyunca içlerinde az da olsa korku ve şüphe taşısalar da sonunda adaya ulaşıp Poppy ile yeniden bir araya geliyorlar...
Kitap boyunca bu dört kadını — Annabel, Chloe, Tanya ve Esther'i — kendi bakış açılarından anlatılan bölümler sayesinde yakından tanıyoruz.
Ve söylemeliyim ki, her biri bir birinden daha sevimsiz, daha itici ve daha basit.
Bunun yanında, Poppy'nin geçmişte yaşadıkları olaylara dair düşüncelerini de yazdığı günlüklerden öğreniyoruz.
Eğer kötü kız hikâyelerinden hoşlanıyorsanız, bu kitap bu konuyu bambaşka bir seviyeye taşıdığından emin olabilirsiniz!
Kitap boyunca sürprizler, gerilim ve sürekli artan bir tedirginlik hissi eksik olmuyor. Okuyucu arkadaşlarımın büyük çoğunluğunun keyif alacağını düşündüğüm, oldukça eğlenceli ve sürükleyici bir okuma oldu.
Not intikam için bu kadar sabırla bekleyebilen insanlara hayranim...
Çok büyük heyecanlarla başladığım kitaplar, dergiler icin not almak beni hayli yorar. Ne yazsam eksik bırakacağım korkusu hep olur. Bu derginin bu sayısının yeri bende çok ayrı.
Cuma, 3 Ağustos, sabah 10.25
"Alo... buyrun ben Dedektif Hunter."
"Merhaba Robert, senin için bir sürprizim var,"
Hunter neredeyse kahve fincanını düşürecekti, donakaldı.
Bu metalik sesi çok iyi tanıyordu. Bu sesin aramasının tek bir şey ifade ettiğini biliyordu- parçalanmış yeni bir ölü beden.
"Son zamanlarda ortağından haber aldın mı?"
Hunter bir kere daha sessiz tuşuna bastı.
"Ona ne yaptın?"
"Şimdi dikkatini çekebildim mi?"
Söylediğim gibi bu bir sürpriz Robert.
Ama fark yaratman için sana bir şans daha vereceğim. Belki bir kez daha çaba harcarsın.
Bir saat içinde Güney Passadena'daki Pasifik yolunda, eski numarası 122 numaralı binanın bodrum katındaki çamaşırhanede ol. Destek getirirsen Garcia ölür. Bir saat içinde gelmezsen de ölür ve bana güven Robert, bu çok yavaş ve acılı bir ölüm olur."
Telefon kapandı.
Dedektif Robert Hunter Haçlı katilini bulabilecek mi ?
Neden Haçlı katili lakabını almıştır?
Kurbanlarını rastgele seçen biri mi?
Haçlı katili yıllar önce yakalanıp cezaevine atılmıştı. Cezaevinde intihar ederek hayatına son vermişti.
Dedektif Hunter ve ortağı Garcia bu cinayetlerin ortak bağlantısını bulabilecekler mi?
Bu yeni metalik ses her şeyin en başta başlamasına sebep olur.
Hunter ve ortağı Garcia Haçlı Katili 'nin işleyeceği cinayetlere engel olabilecekler mi?
Haçlı Katili sürpriz biri çıkar!
Belki bunu yargılayıcı bir bakış olarak değerlendirebilirsiniz ama yakasında Filistin bayrağı ya da karpuz rozeti gördüğüm, başından, boynundan kefiyeyi eksik etmeyenleri görünce içten içe merak ederim hep; acaba bunları yaparken bu konu hakkında kaç kitap okudu ya da olayların perde arkasına dair bir merakı var mı yoksa sadece sloganlarla ve sembolik nesnelerle mi yaşıyor?
Bunları yaparken elbette hiç kimsenin bir uzman gibi konuya hakim olmasını, her soruya cevap verecek kadar bilgiye sahip olması gerektiğini söylemiyorum, ancak baktığınızda bir meseleyi boş sloganlardan bilinçli bir farkındalığa taşımak; o mesele ile ilgili ödediğiniz ya da ödemeye meyyal olduğunuz bedelle de ilintilidir.
Bugüne kadar İran haricinde hatta İran'ın da edebiyatı ve sineması haricinde doğuya çok ilgi duyduğum söylenemez ancak biraz da yanı başımızda yaşanan savaşlar, katliamlar hatta Filistin'de yaşanan soykırım, bir insan olarak beni aktüelin içine çekiyor ister istemez. Ancak yine de Twitter'da yazılan flood'lardan ya da YouTube'daki tartışma programlarından fazlasına ihtiyaç duyduğumuz muhakkak.
Kitap bu yönüyle sizi sloganların ötesine taşıyıp, konuyu tarihsel, stratejik ve siyasi boyutlarıyla anlamanızı sağlıyor. Dahası olayları yalnızca İsrail-Filistin üzerinden ele almıyor, İran'ın bölgedeki konumu, Arap dünyasında yaşanan gelişmeler ve geleceğe dair tutmuş olduğu projeksiyonlarla derin bir değerlendirme sunuyor.
Bana göre Filistin meselesi dünyada en fazla konuşulan ama en az bilinen mesele. Çünkü insanların çoğu bir ideolojiye sahip olduklarında bilgiye ihtiyaçları olmadığı konusunda hemfikirdir. Oysa bu mesele Osmanlı'ya kadar uzanan, ikinci dünya savaşıyla organik bağları olan, soğuk savaştan, İran devrimine kadar karmaşık olaylar silsilesi sonucunda bugünkü noktaya
Genelde hemen hemen her kitabın az yada çok bize bir şeyler kattığını düşünürüm ve bir şekilde yazarın anlatmaya çalıştığı dünya bir yerlerinden beni yakalar ama bu kitap anlatımıyla olay kurgusuyla son derece tavan ve eksik hissettirdi bana..Günlük hayatta aklımızdan geçen düşünceleri o düşüncelerin düzensizliği ve akışıyla bir bütünlük oluşturmadan yazılmış başı ve sonu olmayan garip bir kitaptı..Çok satanlarda olmasına hiç anlam veremediğim ve kimseye tavsiye edemeyeceğim bir kitaptı.Muhtemelen daha uzun olsa bitirmezdim
Doğayı unuttuk...
Tabiatımız gereği insan olduğumuzu, çocuk olduğumuzu, oyunlarımızı, organikliği, kirazın markette değil de ağaçta yetiştiğini unuttuk...
Çok güzel anlatılmış ama bir süre sonra tekrarlara düştüğü için puandan eksik verdim.
Bir aile hafta sonu doğada yürüyüş yapmayı önemsiyorsa çocukları da büyüdüklerinde önemser...
Çekirdekten doğayı sevdirerek yaşayarak büyütmeliyiz...
Basit anlatımlı bir kitaptı, dili kolay anlaşılır, tekrara düşen ve bence biraz eleştiri de alabilir.
Lüks otellerde tatil yapmayı tatilden saymadığını söylediği için yazar.
Herkes köy hayatında huzur bulmayabilir kendi fikrimce.
Keyifli okumalar dilerim
