Bazen en güzel deniz bir vedanın ardından susan bakışlarda saklıdır
çünkü bazı kırılmalar sadece acıtmaz
derinleştirir ve insan en çok canı yandığında gerçekten kendine döner
> Ekslibris Noctis
kelimelerin geceyle yaptığı bir yemin…
Hikâyenin yoluHayat
Bundan iki yıl önce kendimi aniden, editörlü bir kitap çalışmasının (İletişimin Hikâyesi) bölüm yazarı ve redaktörü olarak akademik bir çalışmanın içinde bulmuştum. Editörlüğünü biricik yüksek lisans danışmanım, sevgili hocam Aşina Gülerarslan Özdengül yapmıştı. Tıpkı tezimde olduğu gibi hayatımın en zevkli akademik çalışmalarından biriydi bu da. Ve zevkli olmasının nedeni, çalışmanın bizzat başında olan kişinin -hocamın-, çalışanlarla -yazarlarla- kurduğu iletişim şekliydi. Gerçekten biz; hikâyeler üzerine konuşmayı, hayal kurmayı ve heyecanını özgürce yaşamayı seven insanlar olarak güzel bir topluluk oluşturmuştuk. O çalışma için okuduğum her makale, her buluşma bana çok güzel bilgiler katmıştı. Hâlâ da katmaya devam ediyor. Kendimi bildim bileli hikâyeleri çok sevsem de hikâye anlatıcılığının gerçekte ne olduğunu, ilkel insandan bugüne nasıl bir evrim geçirdiğini -ve buna rağmen asla eskimediğini-, hayatımızın nasıl da her alanında olduğunu ve nasıl bu kadar etkili olduğunu, ekslibris sanatının inceliklerini hep o zaman öğrenmiştim. Bu yüzden hayat defterimde, yıldızlı bir sayfada yer alır o dönem benim için. İşte o zamanlarda, makaleme daha iyi konsantre olmak ve hikâyenin yolculuğu konusunda daha fazla bilgiye sahip olmak için bir sürü kitap almıştım. Ama doğaldır ki hepsini okuyamadım. Bir kısmı bu zamana kadar kaldı. Onlardan biri, “Hikâye Anlatıcısının Yolculuğu”ydu (Nuri Sevsem Gürvardar). Bu kitap iki haftadır elimde -çünkü uygulamalı- ve bugün bitti. Bitmese de olurdu. Tamamen kişisel bir görüş olarak kitabı çok sevdiğimi belirtmek istiyorum. Hem bir iletişimci hem de hikâyelere ve yazmaya gönül vermiş biri olarak. Sanki bir kitap bitirmedim de biriyle konuşmayı bitirdim hissi var şu an üzerimde. Alabileceğim üst düzey enerjiyi ve hatırı sayılır bir genel
Reklam
EKSLİBRİStrt2
Kitapların kaybolmasını veya çalınmasını önlemek amacıyla kitabın iç kapağına yapıştırılan ve kitap sahibini temsil eden kişiselleştirilmiş küçük boyutlu baskı resimler ve bu sanata verilen isim
Ekslibris sanatının ilk ve en eski örneğinin, M.Ö. 1400'lü yıllarda Mısır kralı III. Amenhophis'in kitaplığını belirtmek üzere açık mavi renk fayans üzerine yapıldığı ve papirüs rulolarını koruyan ağaç sandıklara takıldığı bilinmektedir.
TRT 2
EKSLİBRİS NE DEMEKTİR?
Kitapların iç kapaklarında ya da ilk sayfalarında kitabın sahibini belli etmeye yarayan etiket, çizim, mühür ya da grafiğe ekslibris denir. Ekslibris’i kütüphaneler de kullanmaktadır. Son yıllarda ekslibris bir sanat malzemesi haline gelmiş ve bu tür koleksiyonları içeren sergiler açılır olmuştur. Ekslibris’in en önemli yanı aidiyet belirtmesi. Kitabı ödünç alan ya da bir şekilde yitik halde bulan kişiye kitabı sahibine ulaştırma gayreti ve keyfiyeti vermesi için düşünülmüştür.