MimarMaya

MimarMaya
...yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna... #138217533 sszyr.hzg #188991246 TCETVELİKORUMACEMİYETİONURSALBAŞKANI #140176031
@mmrmaya·
·
sabitlendi
Düşünmek hayatı ne karmaşık bir duruma sokuyor. Bir cümle kaldı yalnız aklımda: "Güzel bir gün ve ben yaşıyorum."
Reklam
Benim söylemek istediğim, (Yevgeniy Pavloviç’in de dediği gibi) düşüncelerin ve kavramların çarpıtılması sık rastlanılan bir şeydir, bu yüzden ne yazık ki özel olmaktan çok geneldir. O kadar ki, bu çarpıtma çok yaygın olmasaydı, belki de bunun gibi... akıl almaz cinayetler işlenmezdi
Koşullar sert ve kesin; çocuğa güzel bir söz bile söylenemez. Genç insanlar çocuğu gördükten ve bu korkunç paradoksla yüz yüze geldikten sonra gözyaşları içinde ya da gözyaşsız bir hiddetle eve dönerler çoğu kez. Haftalar veya yıllar boyu düşünebilirler bunun üzerinde. Ama zaman geçtikçe anlamaya başlarlar ki çocuk salıverilse bile özgürlüğünü elde edemez: Sıcaklık ve yiyeceğin ve­ receği, küçük, belli belirsiz bir zevk, tamam, ama hepsi bu. Gerçek bir coşkuyu tanımayacak kadar aşağılanmış ve aptallaşmıştır. Kor­ kudan kurtulamayacak kadar uzun bir süre korkarak yaşamıştır. Alışkanlıkları insanca muameleye uyum göstermez. Öyle ki onu koruyacak duvarlar, gözleri için karanlık ve üstüne tüneyeceği dışkı olmazsa mahvolacaktır. Gerçekliğin korkunç adaletini anla­ maya başlayıp kabullenince bu acı adaletsizlik için akıttıkları göz­ yaşları kurur. Yine de gözyaşları ve öfkeleri, iyiliklerini sınamaları ve çaresizliklerini kabullenmeleridir belki de yaşamlarındaki ihti­ şamın gerçek kaynağı. Mutlulukları ruhsuz, sorumsuz bir mutluluk değildir. Çocuk gibi kendilerinin de özgür olmadıklarını bilirler. Duygudaşlığı bilirler. Mimarilerini soylu kılan, müziklerine o gör­ kemi veren, bilimlerini yücelten şey, işte bu çocuğun varoluşu ve onun varlığını bilmeleridir. O çocuk sayesinde çocuklara böylesine iyi davranırlar. Bilirler ki zavallı çocuk karanlıkta acı çekmezse öteki, flüt çalan çocuk, genç süvariler yazın ilk sabahı, tüm güzel­ likleriyle gün ışığında yarışmaya hazırlanırken o coşkulu müziği yaratamaz. Şimdi inanıyor musunuz onlara? Daha inanılır oldular değil mi?
Burada aktif olamıyorum şu aralar... Aksi gibi kitap da okuyamıyorum çok sık. Ki bu da beni çok rahatsız etmeye başladı. Bu durumlarda neler yapıyorsunuz? Kitap okuma tembelliği bulaşmış gibi hissediyorum. Kurtulmam gerekli.
Hayatında bir kez olsun doğruyu söylemek neler yapıyor insana, görüyorsunuz, ağladı adamcağız!
Reklam