Dostoyevskinin romanlarında bir çox dərin analizləri özündə cəmləşdirən cümlələr, onun ölümündən sonrakı dövrlərdə psixoloji eksperimentlərlə təstiqlənmişdir. "Cinayət və Cəza" romanında o, bir insanın çox asan bir şəkildə başqa bir insanı öldürə biləcəyindən və bunun məntiqli ola biləcəyindən danışır. Psixoloqlar eyni nəticəyə gələcəkdə "Milgram" eksperimenti ilə gələcəkdi. "Milgram" - aşağı statuslu şəxsin yüksək statuslu şəxsə tabe olması və bu itaət nəticəsində bir maşın kimi hər şeyi edə biləcəyini göstərən psixoloji eksperimentdir. Bu eksperimentə görə insanların avtoritetə sahib birisinin və ya bir qurumun istəklərinə, öz daxili vicdanı ilə toqquşmasına rəğmən itaət etməyə, hətta başqalarını bu yolda şiddətə məruz qoymağa nə dərəcədə meyilli olduğunu göstərir.
Dostoyevski bunu "Karamazov Qardaşları" əsərində belə yazır; "Pisdən nifrət etdiklərini deyirdilər amma içdən-içə ondan xoşları gəlirdi."
Yəni bütün bu psixoloji eksperimentlərdən xəbərsiz olan "qumar aludəçisi" bir yazarın sonralar elmdə öz təstiqini tapacaq olan eksperimentləri əsərlərində adi bir cümlə kimi yazması ağılasığmaz bir şey idi.
"Dostoyevski Tanrının ədəbiyyat vasitəsi ilə insanlığa qazandırdığı bir peyğəmbər idi."