Herman Melville - Moby Dick
Aslında esere bir romandan ziyade o dönemin balina tanıtım kitabı desem daha yerinde olurdu. Balinaların tarihinin, biyolojik özelliklerinin ve çeşitlerinin ele alındığı kısımların yanında hikayenin kendisi hem sönük hem hacimsiz kalmıştır. Eser balinalarla ilgili İncil ve Kur'an'dan çeşitli kişisel eserlere varan birçok alıntıyla başlar. Anlatıcı eserin baş kahramanı Ishmael'dir. Tam bir klasik özelliği olarak esere hacim yapsın diye tasvir ve tarifler uzun tutulur ancak bunu çok da sıkıcı bir şekilde yapmaz. Denizler ve denizcilikle ilgili döneminin bilinen neredeyse tüm özelliklerini vermiştir diyebilirim. Hâttâ o dönemde çeşitli yanlış balina tasvirleri gerçekmiş gibi kabul gördüğünden dolayı dönemde yaşayıp hiç balina görmeyenler için detaylı bir balina tasviri de yapar. Balinalarla ilgili bir olay geçtiğinde o duruma uygun verilebilecek bir bilgi varsa o dönemki bilgisiyle alıntı yaparak sanki bir dipnot gibi araya sıkıştırır hatta balinanın içini bile tasvir eder. Aslında bunu yaparken balinaları, özellikle de ispermeçet balinasını oldukça över. Eserin yazarı Melville iyi bir Hristiyan'dır, Yunus peygamberin kıssasından bahsederken bunu kendince bilimsel dayanaklara dayandırmaya çalışır ve inanmayanları kınar. Bir kısımda denizciler mürekkep balığı görür ve içlerinden biri "Mürekkep balığı varsa balina da vardır." der. Araştırıldığında bu balinanın temel besin kaynağının mürekkep balığı olduğu görülür yani verdiği bilgiler gerçekten tutarlıdır. Eser aralarında İstanbul'dan, fesli Türk denizcilerden, Osmanlı'dan Tarsuslu Aziz Pavlus'tan, Tatarlardan, Timur'dan bahsedilmesi böylesine meşhur bir klasik olması açısından beni mutlu etti. Davy Jones'tan da bahsedilir. Davy Jones ölen denizcilerin bekçisi ve denizlerin şeytani efendisi olarak adlandırılan mitolojik
Ekvator Gülüm Kitap Yorumum
En çokta bu yakıyor içimi
hiç anı biriktirememek
sadece birkaç göz göze geliş
birkaç sıradan söz
ve benim seni uzaktan izleyişlerim...”
Merhabalar canlarım
Ben geldim ve bugün sizlere benim için çok ama çok uzun zaman önce hayallerimle birlikte yarım bıraktığım şiir kitaplarına dönüşüm olan bir kitap ile geldim. Sümeyye Sayer kaleminden Ekvator Gülüm ile sizlerleyim
Sanırım şiir kitaplarının yeri diğer kitaplardan her zaman biraz daha farklı oluyor. Çünkü bir roman gibi sadece okuyup geçmiyorsunuz; bazen tek bir mısrada kendinizi buluyor, bazen birkaç satırın arasında yıllardır içinizde biriken duygularla yüzleşiyorsunuz. Ben de bir noktadan sonra şiir kitabı okumaya neredeyse tövbe etmiş biriydim açıkçası. Bana eskisi gibi geçmiyor, o hissi veremiyor diye düşünüyordum ama Ekvator Gülüm bu düşüncemi değiştiren kitaplardan biri oldu
Kitabın yazım dili oldukça sade ama hissettirdiği duygular bir o kadar yoğundu. Öyle şiirler vardı ki bazı satırlarda durup düşündüm, bazı yerlerde uzun uzun altını çizmek istedim. Sanki yalnızca bir şiir kitabı okumadım da sayfaların arasında biraz kendimi dinledim, biraz da kendimi buldum gibi hissettim
Bazı dizeler insanın içine ince bir sızı bırakırken bazıları “yalnız değilmişim” hissini veriyor. Özellikle geceleri, sessiz bir anda elinize alıp sindire sindire okunabilecek kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum
Benim için şiir kitaplarına böylesine güzel bir geri dönüş olması ayrıca çok kıymetliydi. Eğer siz de birkaç mısrada kendinizi bulmayı, altını çize çize okumayı ve duyguları yoğun hissettiren şiir kitaplarını seviyorsanız Ekvator Gülüm’e bir şans verebilirsiniz
Merhaba kitap dostlarım
Şiirin insanın içine işleyen o derin duygusunu hissetmeyi her zaman çok sevmişimdir. Özellikle de kalbime dokunan,içimde iz bırakan şiirlerin yeri benim için hep ayrıdır.Sümeyye Sayer'in Ekvator Gülüm kitabı da bende güzel bir yer edindi.Bu kitapta yer alan şiirler de tam olarak böyle…Okudukça insanı kendi iç dünyasına götüren,bazen sorgulatan,bazen de beklenmedik duygularla yüzleştiren bir yolculuğa çıkarıyor.Her sayfada farklı bir his, farklı bir düşünceyle baş başa kalıyorsunuz.
Öyle ki bazı dizelerde huzur bulurken,bazı dizelerde içinizde hafif bir sızı hissediyorsunuz. Ama en güzeli de bu zaten size sadece okumak değil,gerçekten hissetmek ve yaşamak kalıyor.Kısacası bu kitap,hızlıca okunup rafa kaldırılacak türden değil.Sindire sindire,her kelimesini içinizde taşıyarak okuyacağınız özel bir deneyim sunuyor.
Ekvator Gülüm
Bugün sizlere mükemmel bir şiir kitabı ile geldim.Bu kitabı okurken gerçek aşk ne demek onu anladım. Aşk öyle bir duygu ki anlatılamaz...Üstüne kitaplar, şiirler, şarkılar yazılır fakat anlatılmaz.Çünkü her aşk zannettiğimiz aslında gerçek değildir. Delirecek kadar sevmek, her gidilen yerde abartarak onu düşünmek aşktır biraz...Herkese ondan bahsetmek, onu hem tüm dünyaya duyurmak istemek hem de onu herkesten sakınmak aşktır. Daha sonra Hiç Olmadın şiirinde sevgilinin yokluğunun da varlığının da bir olduğundan bahsediliyor. Yazarımızın da dediği gibi bu takıntı değil, sevmenin en normal hali. Sevmeyenler ne bilsin sevenlerin en normal halini ? Neyine aşık oldum şiirini de çok sevdim . Bir insan birine sadece dış görünüşü için aşık olmaz ki . Anıları için, hissettirdikleri ,ruhu belki de onun gülüşüne aşık olmuştur. Belki kedileri sevmesine, Belki onun düşünceli haline, Belki onun gözlerindeki kendimize kim bilebilir... Aşkın en güzel hali bu dizelerde, çok güzel sekilde anlatılıyor. Her dizesinde aşk anlatılıyor fakat her dizede aşkın farklı halleri anlatılıyor. Şiir kitabı sevenlere kesinlikle öneririmm.Görüşmek üzere bol kitap dolu günler dilerim
Bəzən elə sətirlər oxuyarsan ki, müəllif sanki sənin hələ kimsəyə demədiyin, içində gizlicə böyütdüyün o kimsəsiz duyğuların şəklini çəkər. Rəşid Nəsirzadənin bu kitabı mənə elə gəldi ki, sadəcə vərəqlərdən ibarət deyil; o, hər misrasında bir az daha "biz" olan bir xatirə dəftəridir.
Kitab boyu ruhumu ən çox titrədən şey o hər kəsə tanış olan, amma hər kəsin fərqli yaşadığı "ayrılıq aurası" oldu. Şair sevgini və onun yoxluğunu elə incə detallarla təsvir edir ki, sən darıxmağın sadəcə kədər olmadığını, həm də bir yaşamaq forması olduğunu anlayırsan. Bir insanın içindəki boşluğu riyazi düsturlarla ölçməyə çalışmaq, məsafələri ekvator xətti qədər uzaq, amma nəfəs qədər yaxın hiss etmək... Bu, poeziyanın məntiqlə ən zərif rəqsidir.
Və əlbəttə, o sirli İstanbul bənzətməsi... İnsan həqiqətən də bir şəhər kimi ola bilirmiş: həm izdihamlı, həm tənha; həm hər kəsə açıq, həm də sirlərlə dolu.
Bu kitab mənə öyrətdi ki, bəzi insanlar getsə də, bizdə buraxdıqları o "İstanbul havası" heç vaxt dağılmır. Yarımçıq qalmış hər hekayənin bir şeir payı varmış sən demə...
"Bir az kiçik qəsəbə,
Və İstanbul kimisən..."
Ekvator Gülüm - Sümeyye Sayer
#okudumbitti #kitapyorumu
Öncelikle eline sağlık yazarım, günümüzde şiirler önemini yitirmeye başlamışken bizi bu güzel şiirlerle kavuşturduğun için. İlk olarak kitabı merak etmeme kapak tasarımı neden oldu. Bana hissettirdiği o hava sayesinde kitapla tanışmış oldum.
Ben de bir şairim ve şiirleri inceleyerek okudum bu sebeple.
İthafla beraber yazılan her şiirin içindeki hissedilen yoğun aşk duygusu bizi kapladı. Yer yer şakaya vurulan yer yer düşündüren mısraları ile kitabı bir solukta bitirdim. Bazı şiirlerde eksiklikler hissettim, özellikle son cümlelerde bir yarım kalmışlık tadı damağımda dolaştı. Belki bilerek yapılan bir şeydi belki şair burada 'yarım kaldığını' vurgulamak istedi, bilmiyorum. İlk şiirlerden son şiirlere olan gelişimi görmek de hoşuma gitti. Eminim yazdıkça bu anlamda ilerleyeceksin.
Bol okurun olsun!