bu sabah yürürken bir an durdum ve dedim ki kendi sahilinde huzurlu olmaktan ötesi yokmuş. kıyıya vuran ufak tefek gelgitlerimle, anımsadığım ve özlediğim
her şey ile. en önemlisi içinde bulunduğun şu anın efil efil hissettirmesi. yaşamak hepi topu bu.
“Savaş bitince senin için taze incirler toplayacağım.
Seninle kalacağım,
Seninle okuyacağım,
Ve seni güneşli günler hayranlığında öpeceğim, eğer bulutlar izin verirse…”