Bir kitap okuduğumuzda herşeyi bildiğimizi sanırız.
İki kitap okuduğumuzda ne kadar bildiğimizle alakalı kuşkuya düşeriz.
Üçüncü kitabı okuduğumuzda , aslında hiçbir şey bilmediğimizin farkına varmış oluruz.
Kimseyle kendimle anlaştığım gibi anlaşamıyorum,kendi kendimle konuşmayı seviyorum.
Her şeyden önce de kendim hakkımda konuşmayı.
Enfes bir arkadaşımdır kendime!
Neler düşünüyorum.. Neler hissediyordum..
Dün şuna nasıl bakıyordum, bugün nasıl bakıyorum?
Maviyi severdim, şimdiyse leylağı seviyorum..
Her birimizin içinde bir sürü şey olup bitiyor. Orada , içeride, koca bir kozmos var. Ama biz ona hiç ilgi göstermiyoruz. Hep dışarıyla , yabancıyla ilgiliyiz.
Yalnızlık , özgürlüktür..