Elçin Alçın
@eldenizz
Bir kitap okuduğumuzda herşeyi bildiğimizi sanırız.
İki kitap okuduğumuzda ne kadar bildiğimizle alakalı kuşkuya düşeriz.
Üçüncü kitabı okuduğumuzda , aslında hiçbir şey bilmediğimizin farkına varmış oluruz.
28 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Nazım'a dair onca kitap okudum ancak
hiçbirinde rastlamadım Ömer ve Leyla'ya.
İçim burkularak, canım yanarak ve mücadelelerine duyduğum hayranlıkla okudum hikayelerini. Bu ülkede ne acılar yaşanmış, nelere göğüs gerilmiş, yaşanılan tüm zorluklara rağmen nelerden vazgeçilmemiş..
İnsanlık için mücadele eden geçmişte bıraktığımız herkese selam olsun..
Teşekkürler 
Osman Balcıgil
Osman Balcıgil
Reklam
Kitaba başlarken İsmail Bey'in , yazdıklarıyla bizi epey rahatsız edeceğini tahmin ediyorduk. Nitekim öyle de oldu..
Düşünebiliyor musunuz ? Şuan bu ülkede, bilinen 30 tarikat ve bu tarikatlara bağlı 400 kol, bütün bunların peşinden giden 2,6 milyon insan var. Bunlar sadece bildiklerimiz ..
EĞİTİM..EĞİTİM..EĞİTİM..EĞİTİM...
Ekmekten sonra eğitim...
İnsanlığın iyileştirilmesinin tek yolu,tek anahtarıdır..
Tebriği fazlasıyla hakeden bir belgesel. Yayınlandığı tarihlerde (1991-TRT) ülkede 12 Eylül darbesinin vesayeti halen sürüyordu ve dolayısıyla belgeselin ortaya çıkmasında emeği geçen ekip, askerlerin tepkisine sebep olmuş ve haklarında bir çok dava açılmıştı.
Tarafsız bir belgesel olduğunu söyleyebiliriz. Yeri geldiğinde asker, yeri geldiğinde Menderes , yeri geldiğinde de İnönü tenkit edilmiş.Ancak yayınladığı dönemin hassasiyetinden olsa gerek demokrat Parti'nin sebep olduğu bazı konulara hiç değinilmemiş yada üstünkörü geçilmiş.( Halk evlerinin kapatılması,6-7 Eylül olayları , Yeşilhisar olayları vs)
Türkiye cumhuriyeti daha önce 3 kez çok partili demokratik rejime geçişi denemiş ancak başarılı olamamıştı. 1946'da Demokrat Parti'yle birlikte tek partili rejim Türkiye için tamamıyla tarih oldu diyebiliriz. Çok geçmeden 1950'de parti Milli Şefi açık ara geçerek iktidarı ele alıyor. Pek çok reformla birlikte zafer sarhoşluğunun vermiş olduğu etkiyle yasaklar , baskılar ve kısıtlamalar da baş göstermeye başlıyor bu yeni hükümette. Ve 10 yıllık iktidarlık, sonuçları aslında çok önceden öngörülen bir şekilde son buluyor. İhtilal..
Geriye dönüp bakalım.. Ülkemizde yaşanan her askeri müdahalenin sonunda , aslında bunun asla bir çözüm olmadığını hatta daha büyük sorunlar yarattığını rahatlıkla görebiliriz. Toplumun , siyasilerin ve askerlerin kendi vicdanlarıyla hesaplaşmasını gerektirecek bir çok talihsizlikler yaşanmıştır bu ülkede. Yıl 2019.. Ve hala değişmeyen , değiştirmeyi bir türlü beceremediğimiz birçok şey var.
Mehmet Ali Birand'ın da dediği gibi:
İnsan kendi kendine "Bu şekilde olmamalıydı , böyle bitmemeliydi " diyor. O zaman gerçek demokrasiye olan tutku daha da artıyor.
Yeşil Mürekkep kitabında Osman Balcigil şöyle söylemişti:
"Önemli olan , iyi yetişmiş beyinlerin en verimli çağlarında siyasal iktidarlar tarafından sahiplenilmek yerine hayatlarından bezdirilmesi , ülkelerinden kaçacak noktaya getirilmesi...
Havasından mıdır suyundan mıdır bilinmez , üzerinde yaşadığımız topraklar 132 yıl önce de , Sabahattin Ali döneminde de , bugün de , aklın peşinde koşan evlatlarını yok etmeyi sürdürüyor. Ne yazık!"..
Hakkında okuduğum bir başka kitapta da şöyle diyordu 
Eski Dostlar : " Her şey tren yolculuğu sırasında Upton Sinclair'in romanı "Oli" i okumasıyla başlar. Yıllar sonra Rasih Nuri İleri'ye anlattığına göre Sabahattin Ali bu kitabı bitirince "bu romanda olanların onda biri doğruysa namuslu bir insan mutlaka solcu olmalıdır. " der..
Ancak Sabahattin Ali hakkında okuduğum onca kitaba ve kendi eserlerine bakınca ben de tıpkı Niyazi Berkes gibi düşünüyorum. O, ne sağa ne sola ne de ortaya benziyordu. O, sadece kendine benziyordu.
Bu kitap Aziz Nesin'in 100 yaş hatırası olarak yayınlanmış . Yayınevi tarafından seçilmiş, gülümseten, düşündüren, geçmişle günümüz arasında rahatlıkla mukayese yapabilmemize olanak veren 17 öyküden oluşuyor.
Hepsi birbirinden güzel ancak;
"İnsanın sosyalist olacağı geliyor"
"Elbet bir bildiğimiz var "
"Papipos milli dava"
"Çok ilerledik"
" Eşek şakası"
Bunların yeri ayrı oldu bende .
Kafasızlığımızı , saflığımızı ve ahmaklığımızı , onca kazığa rağmen aklımızı başımıza alamayışımızı , devletin sistemsizliğini , üçkağıtçı/dolandırıcı tiplerin para kazanma heveslerini , siyasetin, yobazlığın ve cahilliğin yol açtığı traji komediyi ortaya koyarken oldukça gerçekçi. Yazılanların hiçbiri kurgu değil ve yazıldığı günden bu yada değişen pek bir şey olmadı maalesef. Keşke o satırları okurken "vay be eskiden ne de zübükmüşüz" diyebilseydik.
Düşündüren , sorgulatan , ağlanacak halimize güldüren ... Aziz Nesin , ışıklar içinde uyu
Reklam