Sevgi, "kendi iyilik ve menfaatini başkasından daha yüce görme şeklinde tarif edilir. Bu sebeple sevginin kriteri fedakarlık yapabilmek, kendi iyiliğini ikinci plana atarak başkalarının menfaatini ön plana çıkarmaktır. "Seviyorum," diyen kimsenin, uygulamasına bakılmalıdır. Mesela erkeklerin çoğu, "Eşimi seviyorum, ona bir hediye alayım," dediklerinde, kendilerinin de kullanabilecekleri şeyleri alırlar. Bunun adı fedakârlık değil, bencilliktir. Fakat annelik sevgisi, içinde bu duyguyu barındırmaz. Buradaki sevgi, karşılıksızdır, bu sebeple ona "sevgi" değil, "şefkat" adı verilir. Yani annelik duygusundaki sevginin adı, şefkattir.