Bazı kitaplar büyük olaylar anlatarak etkiler. Bazıları ise hepimizin bir zamanlar hissettiği ama çoğu zaman kendimize bile itiraf edemediği duyguları öylesine yalın ve dürüst anlatır ki, okurken kendimizi sayfaların arasında buluruz. Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Roman, Napoli’nin yoksul bir mahallesinde büyüyen iki genç kızın; Elena (Lenù) ve Lila’nın çocukluklarından başlayıp on altı-on yedi yaşlarına kadar uzanan yaşamlarını anlatıyor. Ancak bu yalnızca iki arkadaşın hikâyesi değil. Aynı zamanda kendini bulmaya çalışan iki genç kızın büyüme, değişme ve hayata tutunma mücadelesi.
Lenù, eğitim yoluyla içinde doğduğu sınıfın sınırlarını aşmaya çalışırken; Lila aynı çıkışı evlilikte arıyor. Oysa ikisinin de ortak bir arzusu var: Kendilerine çizilmiş hayatın dışına çıkabilmek. Biri kitaplara, diğeri zekâsına tutunuyor. Farklı yollar seçseler de aslında ikisi de aynı sorunun peşinde yürüyor: “Ben kim olacağım?”
Kitap boyunca en çok etkilendiğim şey ise iki arkadaşın birbirlerine karşı hissettikleri duyguların olağanüstü bir dürüstlükle anlatılmasıydı. Birbirlerini seviyorlar, birbirlerine hayranlık duyuyorlar, zaman zaman birbirlerini kıskanıyorlar, birbirlerine özeniyorlar ve bazen de birbirlerinden uzaklaşıyorlar. Ama bunların hiçbiri kötü niyetle yapılmış davranışlar değil. Bunlar, kendini arayan iki genç insanın son derece insani duyguları.
Aslında çoğumuz çocukluğumuzda ya da gençliğimizde buna benzer duygular yaşadık. Bir arkadaşımızın başarısına yetişmeye çalıştık, onun cesaretine hayran olduk, sahip olduklarına özendik ya da onun gibi olmayı istedik. Ferrante bütün bunları yargılamadan anlatıyor. Bu yüzden okurken karakterleri değil, zaman zaman kendimizi görüyoruz.
Roman yalnızca iki arkadaşın hikâyesini
“(…) fazlasıyla kendimle yüklüydüm, kesinlikle iyi bir anne olmak için yaratılmamıştım.”
Bu aralar radarıma giren kitaplarla şans eseri mi karşılaşıyorum yoksa bir okur olarak seçimlerimi artık daha mı isabetli yapmaya başladım bilmiyorum ancak Karanlık Kız son zamanlarda beni tatmin eden okumalardan biri oldu. Ne kurgusuyla, ne olay örgüsüyle… Asıl etkileyici olan benim için ana karekterin kendi duygu ve düşüncelerini çekincesiz bir dürüstlükle okura açıyor oluşu, üstelik ana tema tartışmaya çok da açık olmayan ve çoğunluk tarafından kutsiyet atfedilmiş annelik olgusu üzerineyken.
Annelik her kadının yaşayacağı en tatmin edici duygulardan biri midir her zaman? Bir anne çocuğuna koşulsuz şartsız ve kesintisiz bir biçimde sevgi verme potansiyeli ile dolu olarak mı anneliğe adım atar, çocuğundan soğuyamaz mı, ondan uzaklaşma isteğiyle dolu olarak bulamaz mı kendini bir gün, birini diğerinden daha çok sevdiğini fark edemez mi? İşte bu soruları sorarken buluyor insan kendisini sayfalar arasında dolaşırken. Bir de şunu düşündüm okurken, ben çocuk sahibi olmayan ve öyle bir planı da olmayan biri olarak okudum bu satırları ve açık konuşmak gerekirse uzun zamandır da üstüne kafa yorduğum bir konu, yani aslında beni kitapta daha çok etkileyen şey karekterin dürüstçe kendiyle karşılaşması oldu, ele aldığı konu değil. Peki bir anne bu satırları okusa metnin onun üstündeki etkisi nasıl olurdu, merak etmeden de edemedim bunun cevabını.
Elena Ferrante ile tanışmam bu kitapla oldu. Diğer eserlerine zaman ayırır mıyım, yakın zamanda olmasa da, evet. Okuyup araştırma ihtiyacı duyduğum bir konuda bir edebi metin okumak ilk deneyimimdi. Konu sizin de ilginizi çekiyorsa tavsiye ederim.
Keyifli okumalarınız olsun.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Öf yani
Şu anda 285. sayfada buraya kadar bir sorun yoktu fakat hani zaten kitabın başından beri kadın karakterin yok şöyle kaslı yok şöyle büyük falan demesi erkek karakteri için zaten sinirimi bozmuştu bunun dışında futbol oynadıkları sahnede üstünü çıkarmaları yani kanka sen azmışsın bildiğin gibi hani sıktın artık bu romantiklik değil yani çünkü sen yeter artık tek anladığım şey adamın yakışıklı olduğu ve eski sevgilisinin 40 yaşında olması karakter kaç yaşında hatırlamıyorum ama ondan büyük yani öf yani cidden öf  tamam romantik komedilerde bu tür sahneler olur ama burada bir hani öyle bir etkileşim yok çünkü zaten her an bundan bahsediyor 

Erkek Empatisi ile yorumladım.
Kitap her ne kadar akıcı bir sike sahip olsada, X bir kişinin bir günlüğünden birkaç sayfa tadında gidiyor.
Bana kattığına gelirsek, bir erkek olarak, hamile ve sonrasında çocuk sahibi olan kadınlar hakkında, yaşadıkları hakkında biraz fikir sahibi oldum.
Elena Ferrante bu kez sadece Elena ve Lila'nın dostluğunu değil, yılların insanlarda bıraktığı izleri, kayıpları, pişmanlıkları ve değişimi anlatıyor. Seri boyunca hayranlıkla izlediğim o karmaşık dostluk burada en olgun ve en kırılgan haline ulaşıyor. Elena'nın iç hesaplaşmaları, Lila'nın çözülemeyen gizemi ve ikisinin birbirine görünmez bağlarla bağlı oluşu kitabın her sayfasında hissediliyor. Yine de serinin bazı bölümlerinde tempoyu biraz düşük buldum. Ferrante'nin karakterlerin iç dünyasına yaptığı uzun yolculuklar her zaman güçlü olsa da zaman zaman hikayenin akışını yavaşlattığını hissettim. Buna rağmen son sayfayı kapattığımda uzun yıllardır tanıdığım insanlara veda etmiş gibi hissettim. Napoli Romanları yalnızca iki arkadaşın hikayesi değil dostluğun, rekabetin, sevginin ve hayatın insanı nasıl dönüştürdüğünün unutulmaz bir anlatısı.
Elena ve tüm dostları Artık üniveristedeydi.
Kasabaya en yakın üniversite olan Dalcrest'e gitmişleri. Çok geçmeden işler burda da sarpa sardı.
Matt yatağının üzerinde varlığının bile tartışmalı olduğu bir gizli dernekten mektup aldı. Bu şehir efsanesi gizli derneğin aslında şeytani ve korkunç bir amaca hizmet ettiğini öğrenince iş işten geçmişti. Klaus'u tekrar diriltme amacına.
Ne varki işler bununla da kalmadı, Bonnie sevdiği biricik aşkının bir kurtadam olduğunu öğrendiğinde ve onu cinayetle suçladığında, işlerin hiç de sandıkları gibi olmadığını öğrendiler. Şimdi klaus kampüste yıldırımlar estirirken flörtler bekleyebilirdi.
