Elif
@elfatc
Bendeki “Ben” dostum, sessizliğin içinde yaşıyor ve sonsuza dek orada kalacak, anlaşılmamış, gözlerden uzak.
Ey gönül, gidenden ümidini kes!
Kaçan bir hayale benziyor herkes,
Sanki kulağıma gâipten bir ses;
Buluşmalar kaldı mahşere diyor.
Sayfa 332
Zonklayan başım benim, kan pıhtısı, cerahat;
Ona yastıkta değil, secde yerinde rahat…
Sayfa 286