Elif Çay
@elfcyy
İç sesini duyan Allahı bırakıp çığlığını dahi duymayan insanlara yönelmek ne büyük gaflet.
instagram.com/elf_math?igsh=M...
''Evet bu dünyada sevenler, sevilenler var. Görünüşte bunların başka insanlardan farkları yok. Bu nasıl mümkün oluyor?''
Puan vermedi·344 syf.·
2023 7. kitabı
İki âlem vardır: İlki varlık âlemi, ikincisi mana âlemi. Varlık âlemi gündüz gibidir, olanı biteni açıkça görürsün, kendini kolayca ele verir. Mana âlemi ise gece gibidir, onu bulmak için mutlaka gönül ışığını yakman gerekir.
Annem de çok severdi bu şiiri ama “bulanmadan, donmadan akmak” kısmına katılmazdı.
“Yeryüzünün bütün akan suları bulanır, geçtiği yerlerin kiri, pası, çamuru, suyun saydamlığını bozar. Kış güçlüyse donar. Önemli olan bulunmamak, donmamak değil, akmaktır. Su akabildiği sürece, yeniden temizlenmek, soğuğun donduruculuğundan kurtulmak umudu vardır. Kimse saf, kimse masum değildir. Yaşayan kirlenir; önemli olan safiyeti, masumiyeti yaşamın amacı haline getirmektir. Aslolan yaşamdır. Yaşam olduğu sürece saf olmak, masum olmak umudu da vardır.”
Babam bu düşünceye karşı çıkmıştı.
“Suyun özü temizdir, insanın özü de. Önemli olan, bunca kötülüğe, bunca zalimliğe, aç gözlülüğü karşı özümüzü koruyabilmek. Dünyanın en zor işi bu. Gündelik hayat acımasızlık çarkı üzerinde dönüyor. Bizi o masum özümüzden uzaklaştırmak için hayat birbirinden parıltılı ilişkiler sunuyor: Yalanla, sahtekârlıkla, bencillikle cilalanmış ilişkiler. Nefsimizin iştahını kabartacak renkli oyuncaklar. Ruhumuzu köle edip, aklımızı bedenimizin emrine sokmak için. İşte buna karşı uyarıyor bizi Mevlâna Hazretleri. Ve kirlenmemiş olana, bulanmaya na, donmayana övgü düzüyor.”