"Elimi uzatsam dokunacakmışım gibi geliyor göğe. Ne istersem yapabilecek bir güce sahibim sanki o an. Duruyor zaman ve ben içinde kendimi buluyorum. Şarkılar söylüyorum daha önce söylemediğim. Kuşlar eşlik ediyor sanki. İçim göğün mavisine boyanıyor. Ruhum, ruhum uçsuz bucaksız günlere doğru giderken tüm ağırlığım benden öteye gidiyor. Hafifliyorum, hafifletiyor aldığım her nefes"
"Hani diyor ya şair bir şeyi sahipleneceksen çatıların gökyüzüyle birşelitiği yerleri sahiplen diye. Yeryüzünün sıkıntısından ruhumun bunaldığı vakitlerde kafamı kaldırıp göğe bakıyorum ben de. Göğün çatılarla birleştiği yerlerden daha güzel bir manzara yokmuş gibi geliyor her defasında. Bakarken önce terk ediliyorum sonra terk edildiğim yerlerden koşarak kavuşuyorum. Hem soluk soluğa hem sakin hem soğuk hem sıcak bir durumun içinde buluyorum kendimi. Bırakmak zorunda kaldığım tüm ellerle orada kavuşuyorum. Tüm kelimeler orada anlam buluyor. Tüm sorular cevaplarını orada buluyor."