Yaşadığı hayat beklediği gibi çıkmamıştı, belki bu. Aslında ona vaat edilenler ile gerçekleşenler arasında bir fark yoktu. Ama o bu vaatleri bambaşka düşlemişti. Her şehrin havasını beğenmenin, her şehirde bir güzellik bulmanın da bir tür tembellik olduğunu düşündü. Kabullenmeyi, razı olmayı kolay kılacak bir yol, kendini kandırmak.
Reklam
Bu birbirine benzeyiş, duygularda ve düşüncelerde, hayatı yaşamada birbirinin aynı oluş onu rahatsız ediyor, gelecek günlerin geçenlerden hiç farkı olmayacağını düşündürüyor, korkutuyordu. Her gün yarına ilişkin ümitleri azalıyor, her turnenin ardından kendinden bir parçayı kaybettiğini hissediyordu.
kendi benliğimden uzaklaşıyorum
toplanıp gidiyorum
bu kanlı deliler ülkesinden
ben, sağılmış bir inek
tuzlanmış bir et
doktor/efendi asla doymuyor.
i go away from my own self
pack up and leave
dis lunatic country of blood
i, a milked cow
the salted meat
doctor/massa don’t never get full.
sabah ayrılıyorum
doktorla beraber olacağım.
göletin oraya gidiyorum . . .
son bir kez bakmak için hani?
Montgomery orada,
gülümsemiyor.
sadece bir kaya parçasını işaret ediyor
çikolata gibi koyu ve ıslak toprağın üstündeki.
işte orada
(diyor)
bebeğini oraya gömdüler.
i leavin in the mornin
gon be wit the doctor.
i go out by the pond . . .
one las’ look you know?
Montgomery there,
not smilin.
jus’ point to a fat rock sittin
on some dirt, dark and wet as fudge.
there
(he say)
that there is where they buried yo baby.
derken efendi geliyor, diyor ki doktor beni
onun elinden çekip alacakmış
beni yanına alıp düzeltecekmiş
peki. yeni bir cehennem, ne fark eder.
then here come massa say the doctor wanna take me off his
hands
say he there to get me regular
fine. new hell, whatever.
Reklam